loading...

مجله خبری تشریفات

بازدید : 42
شنبه 7 تير 1404 زمان : 10:56

این نوشته ی علمی دربارهٔ سحر(جادو) میباشد. برای شناخت با آیه‌ای با همین اسم، مدخل آیه سحر را مشاهده کنید. سِحر یا این که جادو فعالیت خارق‌العاده‌ای که به‌مراد تصرف در افراد یا این که شی ها یا این که کارها اجرا می شود. فقیهان شیعه در حرمت به کار گیری از سِحر، آموزش، یاد دادن و اجرت‌به دست آوردن در ازای آن رخداد‌حیث دارا‌هستند. علمای دانش اخلاق و رفتار نیز آن را از گناهان کبیره شمرده‌اند. در احادیث نقل‌گردیده از امامان(ع)، سِحر مساوی بی دینی دانسته گردیده و از ایفا آن نهی پک پذیرایی ترحیم مشهد گردیده‌است.

به گفته بعضی مفسران، طبق قرآن دو سیرتکامل سِحر وجود دارااست: بعضا از سحرها تخیلی می‌باشند و واقعیتی ندارند؛ امّا سحرهایی هم وجود دارا‌هستند که اثرها حقیقی و واقعی مثل ساخت‌و‌ساز طلاق در میان زن و مرد به جا می گذارند.

عالمان مسلمان در میان سحر و اعجاز تفاوت قائل‌اند: اعجاز با ادعای نبوت یار و همدم میباشد و زیرا با عزم و توان خدا متفحص می‌گردد، نیازی به تمرین قبل ندارد؛ برخلاف سحر که نمی‌تواند با ادعای نبوت باشد و همینطور مستلزم تمرین و یادگیری میباشد.

بعضی از فقها، فراگیری سحر را برای دفع سحر یا این که رسواکردن مدّعی دروغین نبوّت، روا یا این که حتی واجب کفایی دانسته‌اند. همینطور در‌این خصوص که فسخ‌کردن سحر فقط از رویه دعا و قرآن روا میباشد یا این که با سحر نیز می‌قدرت سحر را فسخ کرد اختلاف‌حیث وجود داراست.

براساس فتوای فقیهان، ساحر در شرایطی‌که کافر باشد تعزیر می‌گردد؛ ولی در شرایطی که مسلمان باشد و سحر را حلال بداند، احکام ارتداد در زمینه‌ی وی روان می‌گردد. همینطور در صورتی کسی بر تاثیر سحر کشته خواهد شد، برخی از فقها قصاص و دیه را مجازات قتل کننده دانسته و بعضی با این حکم مخالفت کرده‌اند.

رده سِحر
در فرهنگ وتمدن حرف، سحر یا این که جادو این‌سیرتکامل تعریف و تمجید گردیده‌است: «تسخیر قوای طبیعی و فوق‌طبیعی با تلاوت افسون و دین‌های رمزآمیز و تصرف در افراد و شی ها و کارها.»[۱]

در قرآن[۲] و احادیث،[۳] از سحر حرف آمده میباشد. مفسران[۴] و محدثان[۵] نیز تحت نشانه‌ها و احادیثِ مرتبط با سحر، در امر آن مباحثی مطرح کرده‌اند. همینطور سحر یکی مسائل علم فقه میباشد و فقیهان راجع‌به روا بودن یا این که نبودن آن،[۶] مجازات ساحر[۷] و دیگر مسائل مرتبط با آن[۸] دعوا کرده‌اند.

پیشینه
بر طبق تعبیر مثال، درین‌که سحر از چه هنگامی شروع گردیده و اشاعه پیدا نموده است نمی‌قدرت سخنی قطعی گفت. فقط می‌اقتدار اعلام‌کرد از فرصت‌های خیلی قدیم میان عموم رایج بوده میباشد.[۹] در روایتی از امام حسن عسکری(ع) نقل گردیده‌است که سحر و جادو از مجال حضرت نوح(ع) کثرت پیدا نموده است.[۱۰]

تفاوت اعجاز و سحر
نوشته‌علمیٔ مهم: اعجاز
یکی نسبت‌هایی که در حین تاریخ به انبیاء و مخصوصا فرستاده اکرم(ص)‌ داده گردیده، جادوگری میباشد؛[۱۱] ولی عالمان مسلمان این را نمی‌پذیرند و در میان سحر و اعجاز تفاوت‌هایی ذکر می‌نمایند:

سحر و اعجاز هر دو‌ تأثیراتی را دارا هستند؛ ولی اعجاز حق میباشد و سحر فسخ. اعجاز در راستای اصلاح و تربیت میباشد؛ البته سحر بی‌مقصود یا این که دارنده هدف ها سطحی و نادر‌بها میباشد.[۱۲]
سحر متکی به کارها بشری میباشد. به همین انگیزه، ساحران شغل های خارق‌العاده‌ای جاری ساختن میدهند که تمرین کرده‌اند؛ امّا اعجاز امری الهی میباشد و انبیا کارهایی را اعمال می‌دادند که عموم از آنان طلب می‌کردند.[۱۳]
اعجاز‌‌ هم پا با ادّعای نبوت میباشد؛ امّا ساحر نمی‌تواند ادّعای نبوّت نماید؛ زیرا حکمتِ الهی بازدارنده از آن می‌گردد که کسی به لاف مُدّعی نبوت خواهد شد و در‌صورتی‌که این‌ فعالیت را بکند رسوا می گردد.[۱۴]

این نوشته ی علمی دربارهٔ سحر(جادو) میباشد. برای شناخت با آیه‌ای با همین اسم، مدخل آیه سحر را مشاهده کنید. سِحر یا این که جادو فعالیت خارق‌العاده‌ای که به‌مراد تصرف در افراد یا این که شی ها یا این که کارها اجرا می شود. فقیهان شیعه در حرمت به کار گیری از سِحر، آموزش، یاد دادن و اجرت‌به دست آوردن در ازای آن رخداد‌حیث دارا‌هستند. علمای دانش اخلاق و رفتار نیز آن را از گناهان کبیره شمرده‌اند. در احادیث نقل‌گردیده از امامان(ع)، سِحر مساوی بی دینی دانسته گردیده و از ایفا آن نهی پک پذیرایی ترحیم مشهد گردیده‌است.

به گفته بعضی مفسران، طبق قرآن دو سیرتکامل سِحر وجود دارااست: بعضا از سحرها تخیلی می‌باشند و واقعیتی ندارند؛ امّا سحرهایی هم وجود دارا‌هستند که اثرها حقیقی و واقعی مثل ساخت‌و‌ساز طلاق در میان زن و مرد به جا می گذارند.

عالمان مسلمان در میان سحر و اعجاز تفاوت قائل‌اند: اعجاز با ادعای نبوت یار و همدم میباشد و زیرا با عزم و توان خدا متفحص می‌گردد، نیازی به تمرین قبل ندارد؛ برخلاف سحر که نمی‌تواند با ادعای نبوت باشد و همینطور مستلزم تمرین و یادگیری میباشد.

بعضی از فقها، فراگیری سحر را برای دفع سحر یا این که رسواکردن مدّعی دروغین نبوّت، روا یا این که حتی واجب کفایی دانسته‌اند. همینطور در‌این خصوص که فسخ‌کردن سحر فقط از رویه دعا و قرآن روا میباشد یا این که با سحر نیز می‌قدرت سحر را فسخ کرد اختلاف‌حیث وجود داراست.

براساس فتوای فقیهان، ساحر در شرایطی‌که کافر باشد تعزیر می‌گردد؛ ولی در شرایطی که مسلمان باشد و سحر را حلال بداند، احکام ارتداد در زمینه‌ی وی روان می‌گردد. همینطور در صورتی کسی بر تاثیر سحر کشته خواهد شد، برخی از فقها قصاص و دیه را مجازات قتل کننده دانسته و بعضی با این حکم مخالفت کرده‌اند.

رده سِحر
در فرهنگ وتمدن حرف، سحر یا این که جادو این‌سیرتکامل تعریف و تمجید گردیده‌است: «تسخیر قوای طبیعی و فوق‌طبیعی با تلاوت افسون و دین‌های رمزآمیز و تصرف در افراد و شی ها و کارها.»[۱]

در قرآن[۲] و احادیث،[۳] از سحر حرف آمده میباشد. مفسران[۴] و محدثان[۵] نیز تحت نشانه‌ها و احادیثِ مرتبط با سحر، در امر آن مباحثی مطرح کرده‌اند. همینطور سحر یکی مسائل علم فقه میباشد و فقیهان راجع‌به روا بودن یا این که نبودن آن،[۶] مجازات ساحر[۷] و دیگر مسائل مرتبط با آن[۸] دعوا کرده‌اند.

پیشینه
بر طبق تعبیر مثال، درین‌که سحر از چه هنگامی شروع گردیده و اشاعه پیدا نموده است نمی‌قدرت سخنی قطعی گفت. فقط می‌اقتدار اعلام‌کرد از فرصت‌های خیلی قدیم میان عموم رایج بوده میباشد.[۹] در روایتی از امام حسن عسکری(ع) نقل گردیده‌است که سحر و جادو از مجال حضرت نوح(ع) کثرت پیدا نموده است.[۱۰]

تفاوت اعجاز و سحر
نوشته‌علمیٔ مهم: اعجاز
یکی نسبت‌هایی که در حین تاریخ به انبیاء و مخصوصا فرستاده اکرم(ص)‌ داده گردیده، جادوگری میباشد؛[۱۱] ولی عالمان مسلمان این را نمی‌پذیرند و در میان سحر و اعجاز تفاوت‌هایی ذکر می‌نمایند:

سحر و اعجاز هر دو‌ تأثیراتی را دارا هستند؛ ولی اعجاز حق میباشد و سحر فسخ. اعجاز در راستای اصلاح و تربیت میباشد؛ البته سحر بی‌مقصود یا این که دارنده هدف ها سطحی و نادر‌بها میباشد.[۱۲]
سحر متکی به کارها بشری میباشد. به همین انگیزه، ساحران شغل های خارق‌العاده‌ای جاری ساختن میدهند که تمرین کرده‌اند؛ امّا اعجاز امری الهی میباشد و انبیا کارهایی را اعمال می‌دادند که عموم از آنان طلب می‌کردند.[۱۳]
اعجاز‌‌ هم پا با ادّعای نبوت میباشد؛ امّا ساحر نمی‌تواند ادّعای نبوّت نماید؛ زیرا حکمتِ الهی بازدارنده از آن می‌گردد که کسی به لاف مُدّعی نبوت خواهد شد و در‌صورتی‌که این‌ فعالیت را بکند رسوا می گردد.[۱۴]

نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 50

درباره ما
موضوعات
آمار سایت
  • کل مطالب : 502
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز : 1
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز : 0
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :
  • <
    پیوندهای روزانه
    اطلاعات کاربری
    نام کاربری :
    رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    لینک های ویژه