(۱۲۷۸-۱۳۶۱ق) فقید و اصولی قرن چهاردهم قمری بود. او نزد اساتیدی زیرا سید محمد فشارکی، آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی علم آموزی کرد. آقاضیاء را از استادان پر اسم و رسم اصول فقه و از احیاکنندگان این دانش به‌شمار آورده‌اند. سید محمدتقی خوانساری، سید ابوالقاسم خویی، سید محسن حکیم و میرزا هاشم آملی بعضی از شاگردان پک پذیرایی ترحیم مشهد اویند.
معاش
آقاضیاء عراقی در سال ۱۲۷۸ق در اراک (فرمانروا‌آباد) چشم به جهان گشود. پدرش ملا محمدکبیر کزازی عراقی (اراکی) دارای شهرت به آخوند کلان بود. آقامحسن اراکی فقید، واقف و احیاگر اراک و آقاضیاءالدین اراکی که مسجد و مکتب علمیه آقاضیاء در اراک به اسم وی میباشد، دو بدن از خان دایی‌های وی می باشند.
او در شب دو‌شنبه ۲۸ ذی‌القعده ۱۳۶۱ق/ ۱۶ آذر ۱۳۲۱ش[۱] در نجف اشرف درگذشت و در ضلع غربی صحن بقاع امیر المؤمنین در حجره دوم سمت چپ ورودی باب غربی پر اسم و رسم به باب العماره به خاک امانت شد.[۲]
علم آموزی
آقاضیاء مقدمات علم ها فقهی را در زادگاهش، نزد بابا و تعدادی بدن دیگر از فضلای آن دیار فرا گرفت. بعد از آن به اصفهان رفت و از آقا سید محمدهاشم چهارسوقی، جهانگیرخان قشقایی، ابوالمعالی کلباسی به کار گرفت. آخر و عاقبت به عراق رفت و در سامرا و نجف به ادامه علم آموزی پرداخت. بعضا از اساتید وی عبارتند از:
محمدکاظم خراسانی
سید محمدکاظم طباطبایی یزدی
حبیب‌الله رشتی
فتح‌الله غروی اصفهانی
سید محمد فشارکی
حسین خلیلی تهرانی
ابراهیم محلاتی شیرازی
آقاضیاء آیتم احترام استادان خویش بود و از شاگردان ممتاز آخوند ملامحمدکاظم( آخوند خراسانی) شناخته می شد. وی با عبدالکریم حائری یزدی هم سن و هم مشاجره بود.[۳]
درس دادن
آقاضیاء حدود ۶۰ سال در نجف درس بیرون فقه و اصول درس دادن کرد. پس از وفات استادش آخوند خراسانی(۱۳۲۹ق) تنی چند از شاگردان آخوند در مجلس درس او حضور می‌یافتند. مطهری(۱۲۹۸-۱۳۵۸ش.) براین اعتقادوباور میباشد که در طی سر کردگی سید ابوالحسن اصفهانی از حیث درس دادن و علمیت دو نفر حوزه نجف را مدیر می‌کردند یک کدام از محمدحسین غروی و دیگری آقاضیاء عراقی. [۴]سید موسی شبیری زنجانی از پدرش سید احمد زنجانی اینگونه نقل کرده‌میباشد که دو نفر را دیدم که از نگاه ذکر نظیر نداشتند که یکی‌از آن ها آقاضیاء بود.[۵] به گفته آیة‌الله شبیری زنجانی با آنکه شاگردان آقاضیاء عراقی مرجع شدند اما خودش به مرجعیت نرسید
(۱۲۷۸-۱۳۶۱ق) فقید و اصولی قرن چهاردهم قمری بود. او نزد اساتیدی زیرا سید محمد فشارکی، آخوند خراسانی و سید محمدکاظم یزدی علم آموزی کرد. آقاضیاء را از استادان پر اسم و رسم اصول فقه و از احیاکنندگان این دانش به‌شمار آورده‌اند. سید محمدتقی خوانساری، سید ابوالقاسم خویی، سید محسن حکیم و میرزا هاشم آملی بعضی از شاگردان پک پذیرایی ترحیم مشهد اویند.
معاش
آقاضیاء عراقی در سال ۱۲۷۸ق در اراک (فرمانروا‌آباد) چشم به جهان گشود. پدرش ملا محمدکبیر کزازی عراقی (اراکی) دارای شهرت به آخوند کلان بود. آقامحسن اراکی فقید، واقف و احیاگر اراک و آقاضیاءالدین اراکی که مسجد و مکتب علمیه آقاضیاء در اراک به اسم وی میباشد، دو بدن از خان دایی‌های وی می باشند.
او در شب دو‌شنبه ۲۸ ذی‌القعده ۱۳۶۱ق/ ۱۶ آذر ۱۳۲۱ش[۱] در نجف اشرف درگذشت و در ضلع غربی صحن بقاع امیر المؤمنین در حجره دوم سمت چپ ورودی باب غربی پر اسم و رسم به باب العماره به خاک امانت شد.[۲]
علم آموزی
آقاضیاء مقدمات علم ها فقهی را در زادگاهش، نزد بابا و تعدادی بدن دیگر از فضلای آن دیار فرا گرفت. بعد از آن به اصفهان رفت و از آقا سید محمدهاشم چهارسوقی، جهانگیرخان قشقایی، ابوالمعالی کلباسی به کار گرفت. آخر و عاقبت به عراق رفت و در سامرا و نجف به ادامه علم آموزی پرداخت. بعضا از اساتید وی عبارتند از:
محمدکاظم خراسانی
سید محمدکاظم طباطبایی یزدی
حبیب‌الله رشتی
فتح‌الله غروی اصفهانی
سید محمد فشارکی
حسین خلیلی تهرانی
ابراهیم محلاتی شیرازی
آقاضیاء آیتم احترام استادان خویش بود و از شاگردان ممتاز آخوند ملامحمدکاظم( آخوند خراسانی) شناخته می شد. وی با عبدالکریم حائری یزدی هم سن و هم مشاجره بود.[۳]
درس دادن
آقاضیاء حدود ۶۰ سال در نجف درس بیرون فقه و اصول درس دادن کرد. پس از وفات استادش آخوند خراسانی(۱۳۲۹ق) تنی چند از شاگردان آخوند در مجلس درس او حضور می‌یافتند. مطهری(۱۲۹۸-۱۳۵۸ش.) براین اعتقادوباور میباشد که در طی سر کردگی سید ابوالحسن اصفهانی از حیث درس دادن و علمیت دو نفر حوزه نجف را مدیر می‌کردند یک کدام از محمدحسین غروی و دیگری آقاضیاء عراقی. [۴]سید موسی شبیری زنجانی از پدرش سید احمد زنجانی اینگونه نقل کرده‌میباشد که دو نفر را دیدم که از نگاه ذکر نظیر نداشتند که یکی‌از آن ها آقاضیاء بود.[۵] به گفته آیة‌الله شبیری زنجانی با آنکه شاگردان آقاضیاء عراقی مرجع شدند اما خودش به مرجعیت نرسید
تفاوت پذیرایی مراسم ترحیم خانوادگی و مراسمهای پرجمعیت