میرزا ابوالقاسم خموشی: او عارف معروف قرن سیزدهم هجری میباشد که از مشایخ سلوکی شیراز بود. پک پذیرایی ترحیم مشهد او بعداز استحصال علم ها اول به قصد یافتن مرد جامعی به اصفهان رفت و در نائین بخدمت حاج عبدالوهاب نائینی رسید و به اشاره او به ریاضی ها شدید و هجرت های متفاوت پرداخت. دو مهاجرت به مکه و مدینه مشرف شد. بعد از وفات استادش مقطع چهار سال خل وچل وار در کاشان و اصفهان بسر آورد و آنگاه به شیراز مراجعت نمود. در سال 1339 هجری در شیراز خدانگهدار حیات اعلام کرد و سازه به وصیت وی، او را در تحت قبر حضرت احمد بن موسی دفن کردند.
فرهنگ وتمدن شیرازی
او از شعرا و خوش نویسان شیراز بود. مرحوم روضه خوان رسیدن اخوی زاده او در تفصیل هم اکنون وی می نویسد: فرهنگ و تمدن چهارمی فرزند میرزا شفیع رسیدن میباشد نامش ابوالقاسم و متخلص به تمدن میباشد در سال 1242 در شیراز بدنیا آمد و ابتدا جوانی علم ها ادبی و فوتوفن ریاضی را فرا گرفت و حتی علم ها جفر و رمل را دست یافت او لهجه فرانسوی را به تشویق حکیم قاآنی علم آموزی نمود و شاعری قادر بود.
ازجمله تالیفات وی ترجمه کتاب بارع در دانش نجوم بالغ بر ده هزار بیت میباشد. کتاب لغتی بنام: فرهنگ و تمدن فرهنگ وتمدن نیز نوشتن کرد. رساله طب الیله و دیوان اشعار از وی باقیمانده میباشد. او در سال 1309 قمری به امید دیدار حیات ذکر کرد و درحرم مطهر سید میر محمد علیه السلام دفن شوید.
رسیدن شیرازی
اسم او شفیع و دارای اسم و رسم به میرزا خرد خان بود، خطی بسیار پسندیده داشت. مرید سرسخت میرزا ابوالقاسم شیرازی ملقب به بی صدا بود و در شعر و شاعری اشراف بدون نقص داشت مدل وی مدل منوچهری میباشد قاآنی در حق وی می گوید.
بعداز رسیدن نیابی زیرا اینجانب
صدبار در صورتی بکاوی کشورایران را
او در طی معاش اثرها زیبایی به یادگار گذاشت که عبارتنداز:
- دیوان شعر مشمول پانزده هزار بیت
- مثنوی بزم رسیدن
- کامل شدن مثنوی نا تمام فرهاد و شیرین وحشی
- ترجمه اطواق الذهب زمخشری
- صبح رسیدن
از اثرها دیدنی وی فرهاد و شیرین میباشد و آنرا بزم رسیدن اسم گذاشته میباشد و مراثی سالار شهیدان فراوانی دارااست. فوت وی در سال 1262 بود و در بقاع فرمان روا لامپ مدفون شوید. دیوان وی بالغ بر سی هزار بیت میباشد.
کتابی در حکمت و سخن به نظم آورده کتاب دیگری در تفصیل گفتار فارابی درعلم موسیقی و شرحی درباره عروض و قانون ها رساله ای هم در گستردن روایات قدسیه داراست.
در شیراز گورستان فراوان بوده میباشد. در کنار هم هر امام زاده گمنامی گورستان بود که از کلیه مهمتر کنار آرامگاه فرمان روا داعی الله بود که هنوز هم برجاست، افراد سرشناس و فقید و عارف را معمولاً در بقاع شریف فرمان روا لامپ علیه السلام دفن می کردند که متاسفانه ما از آنان چندان خبری نداریم. بدین ترتیب خیر فقط این جای از لحاظ امام زاده های متشخص قداست داراست، بلکه در صورتیکه کناره کناره های آن مدفن بزرگانی میباشد که هرمورد لامپ تابانی فروغ افزا برای بعدازظهر خویش بود.
ای خاک درصورتی که سینه تو بشکافند
بس گوهر قیمتی که در سینه آزمایش
سید ماجد بحرانی
وی درسال 973 ه. ق چشم به جهان گشود. درسال 1007 ه. ق درحالی که ازسنین خردسالی و بعداز طی روند نوجوانی و جوانی با عرفان اسلامی آشنا شد و نیز به بینایی شرعی تروتمیز شوید به شیراز سفر نمود. از شاگردان پر اسم و رسم وی که شهرت ای بس بلند درعلم حدیث و فقاهت داشت مولانا ملا محسن نتیجه کاشانی میباشد که در حین خویش علامه دهر شوید. این دانشمند بنام شیعی سرنوشت بعد از سالها مجاهدت و درس دادن در علم ها عقلی و نقلی آخر و عاقبت درشب بیست و یکم ماه رمضان سال 1028 ه. ق درسن 55 سالگی در شیراز وفات یافت و درحرم مطهر حضرت پاد شاه لامپ علیه السلام مدفون شوید.
علی بن احمد شیرازی پر اسم و رسم به سید علی خان
محل تولد وی درمدینه منوره بود و بعداز هجرت و مهاجرت هند به شیراز جهت علم آموزی علم ها فقاهتی و ادبی پا گذاشت و بعداز سود بردن از محضر علمای بنام آن زمان با برجا گذاشتن شرحی گران بها از صحیفه سجادیه سرنوشت به سال 1120 ه. ق در شیراز رحلت فرمود و در بقعه حضرت پادشاه لامپ علیه السلام درجوار آرامگاه ابدی استادش سید ماجد بحرانی مدفون شوید.
حاج محمد حسین حسینی شیرازی
وی درسال 1175 ه. ق به دنیا آمد. او عارف نامی و از بزرگان دانش و وقار و عرفان شیراز، جنت طراز بود وی مالک کتاب دارای اسم و رسم ریاض الشهاده میباشند و از سایر اثرها پر اسم و رسم او شرحی بر سرآغاز مثنوی مولوی و کتاب مثنویات خمسه میباشد. این فقیه بزرگوار بعداز سالها مجاهدت و سلوک الی الله و درپیش به دست آوردن نحوه معرفت آخر و عاقبت به سال 1250 ه. ق درسن 75 سالگی به امید دیدار حیات ذکر کرد. و درحرم حضرت پاد شاه لامپ علیه السلام درجوار مرقد استادش ابوالقاسم بی صدا مدفون شوید.
راست گو خان زند
وی که یک کدام از رجال اساسی زمان حکومت زندیه و اخوی کریمخان زند دارای اسم و رسم به نماینده قانونی الرعایا بود به سال 1142 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و بعد از سالها سرویس به عموم شهر دانش و متانت شیراز تحت عنوان امداد صدیق درکمک به برادرش کریمخان زند که به واقع دوستدار سرویس صادقانه به همنوع خویش بود با کارنامه ای براق سرنوشت درسال 1197 ه. ق درسن 55 سالگی به امر آقا محمدخان قاجار چشمشان را نابینا کردند و آن گاه به قتل رساندند و در حجره درون تراس آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام که دفتر کار نذورات فعلی است دردیوار شمالی به خاک سپردند و درحال حاضر سنگ حرم آن مرحوم در ورودی موزه آستان مقدس حفظ میشود.
جعفر خان زند
این فرد شریف و بزرگوار سال 1163 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود. او فرزند درست گو خان و بابا لطفعلی خان زند بود که فرزند وی یعنی به عبارتی لطفعلی خان زند واپسین شخص رشید، جنگجو و جوانمرد مردمان زندیه بود. جعفر خان زند بعد از سالها خدمتگزاری به عموم شریف و محجوب شیراز و با داشتن همتی بلند در اضافه کردن افتخارات این مملکت آرامش پرور آخر و عاقبت درسال 1203 ه. ق درسن 40 سالگی به فرمان آقا محمدخان قاجار آغاز مسموم و بعد به قتل رساندند، درحجره باطن حیاط آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام در محل فعلی دفتر کار نذورات در دیوار جنوبی به خاک سپردند و حالا سنگ بقعه وی در ورودی موزه آستان مقدس مراقبت میشود.
ادب شیرازی
اسم مهم وی احمد و پسر ارشد رسیدن شیرازی بود. او درسال 1232 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و درسنین جوانی به علم آموزی علم ها صرف و نحو، فقه و اصول، ادبیات و حکمت الهی پرداخت و درتمام این دانشها سرآمد بعد از ظهر خویش بود. او همچون پدرش درتمامی هفت خط خوشنویسی مدرس بود به ویژه درخط نسخه ها و ثلث و رقاع و شکسته را درنهایت مهارت می نوشت. عاقبت آن فقیه فرزانه بعداز سپری نمودن عمری پرخیر وبرکت درماه شوال سال 1298 ه. ق درسن 66 سالگی وفات نمود و درحرم حضرت پادشاه لامپ علیه السلام در مجاورت بابا بزرگوارش به خاک امانت شد.
حکیم شیرازی
اسم مهم وی محمود و دومین فرزند رسیدن بود. او درسال 1234 ه. ق در شیرازدیده به دنیا گشود در صدر تخلص شعری خویش را طوبی تفاهم نامه. درسنین جوانی به علم آموزی علم ها، ادبیات و حکمت الهی پرداخت البته بعداً تخلص خویش را به انگیزه شوق و اشتیاق فراوان به دانش حکمت به حکیم تغییرو تحول اعطا کرد. این دانشمند عالیقدر سرنوشت به سال 1274 ه. ق در سن 40 سالگی چشم از دنیا فرو بست و درپایین بارگاه مطهر حضرت فرمانروا لامپ علیه السلام مدفون شوید.
ابوالقاسم شیرازی
وی چهارمین فرزند رسیدن متخلص به تمدن بود. او درسال 1242 ه. ق در شیراز متولد شد و زیرا مرحوم پدرش درنوشتن هفت خط معلم شوید ضمن کتاب اشعار تالیفات و تصنیفات دیگری از او به یادگار باقیمانده میباشد گستردن حال و روز و آثارش درکتب تذکره و در باغ رسیدن نوشته آمده میباشد. سرنوشت او به سال 1309 ه. ق در سن 67 سالگی وفات نمود و درجوار تربت مقدس حضرت سید میرمحمد علیه السلام مدفون شوید.
توحید شیرازی
اسم مهم وی اسماعیل پنجمین فرزند رسیدن شیرازی بود. او درسال 1245 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و مانند بابا و برادرانش درگفتن گونه های شعر تبحر بسزایی داشت وی هفت خط خوشنویسی به ویژه نسخه ها را بسیار بهتر و پسندیده می نوشت آخر و عاقبت آن شعر سرا توانای میهن قدیمی عجم به سال 1286 ه. ق درسن 41 سالگی دیده از دنیا فروبست و درحرم حضرت پادشاه لامپ علیه السلام مدفون شوید.
عبدالوهاب یزدانی
ششمی فرزند رسیدن شیرازی درسال 1252 ه. ق درشیراز به دنیا آمد او همچون بابا و برادرانش خطوط متعدد را استادانه می نگاشت وی دارنده کتاب اشعار و تصانیف فراوانی بود تفصیل وضع و اوضاع و آثارش درکتب تذکره تصویب میباشد. سرنوشت این شعر سرا شهرعلم و وقار و مدرس فرهیخته به سال 1328 ه. ق در سن 76 سالگی خدانگهدار حیات اذعان کرد و در مقبره حضرت سید میرمحمد علیه السلام درجوار آرامگاه برادرش فرهنگ وتمدن به خاک ودیعه شد.
میرزا حبیب الله شریفی
وی درسال 825 ه. ق چشم به چهان گشود. او از واقفین معروف آستان مقدس احمدی و محمدی (علیهما السلام ) بودند و با کارایی بلندی که داشتند اکثری از رقبات شهرستان میمندرا که به وسیله بانو تاشی خاتون مامان پادشاه ابو اسحاق اینجو وقف بر آستان خوش یمن حضرت فرمان روا لامپ علیه السلام شده بود را پیگیری نموده و به اسم آستان مقدس به تصویب رساندند. او به سال 920 ه. ق درسن 95 سالگی وفات یافت. وی دربخش کفش کن آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام ذیل بارگاه بقعه مطهر رو به ضلع شرقی مدفون میباشند.
عسکرخان
وی که به سال 1255 ه. ق درشهرستان فیروز آباد متولد شد، یک کدام از مشهورترین مدفونین درحرم مطهرحضرت فرمانروا لامپ علیه السلام از کلانتران بسیار دارای شهرت و درعین اکنون شجاع و موحد ایل عرب باصری بوده و درب دارای اسم و رسم به عسکر خانی را که ازجنس نقره میباشد و درب جنوبی مقبره مطهر که از آن سمت به رواق جنوبی ذیل پا وارد میگردند که محل دفن عسکر خان نیز دراین بخش قرار دارد را در برابرمال الاجاره موقوفه میج که از رقبات وقف گردیده برآستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام میباشد و در اجاره همین شخص بوده میباشد ساخته و نثار آستان مقدس حضرت فرمانروا لامپ علیه السلام کرده است. او به سال 1330 ه. ق درسن 75 سالگی خدانگهدار حیات خاطرنشان کرد.
حضرت آیت الله سید محمد طاهری
آن دانا فرزانه و مجاهد ربانی به سال 1298 ه. ش در شیراز در خاندانی روضه خوان و متخلق به رفتار اسلامی و اوصاف حمیده چشم به دنیا گشودند. بابا بزرگوارشان حضرت آیت اله العظمی سید عبدالله شیرازی از عارفان نامی و روحانیون پررنگ شیراز جنت طراز و دانش پرور بود. آن دانا بزرگوار و عارف به حق پیوسته بعد از علم آموزی علم ها حوزوی و تربیت نمودن شاگردان با کفایت و مستعد درحوزه علم ها متعدد فقهی براق ترین سالهای قدمت شریف و حیات مالامال برکت خود را که قریب به 55 سال بود در سمت امام جماعت بقعه مطهرحضرت احمد بن موسی فرمانروا لامپ علیه السلام سپری نمود که خویش درخور حمد و قدر نهادن بسیار میباشد و درطول بازه زمانی این سرویس صادقانه و نفیس زائرین و مجاورین حرمین شریفین از برکات وجود لبریز برکت آن عزیز مسافرت کرده به دیار باقی سود های فراوان بردند تا آنکه سرنوشت روح پرفتوح آن بشر بلندمرتبه جایگاه به سوی ملکوت اعلا مالامال کشید و به سال 1388 ه. ش درسن 90 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کردند. آن جنت جای خلد آشیان در رواق ضلع جنوب شرقی صحن آستان مقدس، ورودی مسجد جامع عتیق مدفون میباشند.
حضرت آیت الله روضه خوان عبدالحسین حائری شیرازی
آن فقیه مجاهد به سال 1250 ه. ش در خانواده ای با اصالت و سرشار ازمعنویت و علاقه وعلاقه فراوان به خویشان پاکی علیهم السلام در شهرکربلای معلی متولد شد. بابا بزرگوار وی روضه خوان محمد طاهر حائری شیرازی و مامان گرامیشان بانویی مسلمان، باتقوا و آیین اعتقادوباور بود که دردوران بازداشتن عفاف و حجاب رضا خانی در حدود 25 سال به نماد اعتراض درخانه گردهمایی. مرحوم آیت الله روحانی عبدالحسین حائری در زمانه قدمت شریف خود همواره در تامل تذهیب نفس بود. آن مرحوم بسیار خوشاخلاق، متین و متوازن بود و همواره حرمت قرآن را ملاحظه می کرد و شوق فراوانی به فرا گیری علم ها شرعی و عرفان داشت. مرشد وی در تذهیب و عرفان روضه خوان محمد بهاری همدانی بود که در کربلا هنگامی که وی نوجوانی 14 ساله بود تعلیمات ارزنده خود را به او ارزانی داشت. وی همواره به درنگ رفع اختلاف و مصلحت اندیشی در کارها عموم خطه عجم بودند. آن مرحوم شغل بسیار ارزنده ای را در احیاء جای های مذهبی شهر دانش و آرامش شیراز اجرا اعطا کرد. با این توضیح که مسجد امام خمینی مجاورت میدان شهدای فعلی را که به عبارتی مسجد سپهسالار دیرین میباشد نوسازی و مرمت نمود.آخر و عاقبت آن عارف ربانی و مجاهد نستوه بعداز سالها زهد و تقوا و عبادت و اشاعه معارف واحکام شریعت اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله با برجای گذاشتن سنتهای حسنه واقدامات ارزنده قابل حمد به سال 1329 ه. ش دعوت حق را لبیک اذعان کرد وجان به جان آفرین تسلیم نمود. ودر صحن ضریح ملکوتی ملک نگهبان حرمین شریفین احمدی و محمدی علیهما السلام مشرف به حیاط آستان مقدس احمدی (علیه السلام) درضلع شمال غربی مدفون شوید.
از اوائل صدر اسلام ایرانیان اعتنا و عشق ای به اهل بیت داشته اند ، در زمان قدمت آرزوی اکثر وی زیارت قبور ائمه اطهار بوده میباشد ، مراسم عزاداری وی در هیچ مرز و بوم اسلام بعظمت مجالس ایرانیان برپا نمی شوید حتی آرزوی وی این بود که بعداز مرگ جسد وی در کنار مرقد ائمه اطهار دفن خواهد شد. خواجه نصیرالدین طوسی از اجله علمای شیعه میباشد وصیت میکند که جسد منرا در پائین قبر امیرالمؤمنین دفن نمایند و روی سنگ قبرم بنویسند: «کلبهم باسط دراعیه بالوصیه» (کهف، 18) بخش اعظمی از ایرانیان وصیت داشتند که آرامگاه حضرات فرزندان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام در شیراز پیدا شد آنان که وجهی برای حمل لاشه آنها در دسترس عدم وجود پافشاری وی براین بود که درجوار بقعه این حضرات دفن شوند ، و اکثری از آنها با ارادتی که مریدانشان به ایـشان داشتند ، ایـن کار را ذکر میکردند و مسلم قبور وی درین هزار سال پناهگاه اجسادی بزرگانی میباشد که بسیار از آن ناشناخته مانده اند. ما در اینجا بذکر یکسری بدن از بزرگانی که مدارکی برای دفن آنها در مجاورت این قبور داریم میپردازیم.
آیت الله شهید سید بنده الحسین دستغیب
وی دومی شهید محراب انقلاب اسلامی میباشد مرقد او در بقاع مطهر سید میرمحمد بن موسی بن الکاظم میباشد که گزینه دقت و زیارتگاه عموم شیراز میباشد. او ازخاندان اصیل و شیخ هشتصد ساله شیراز است و با سی واسطه نسبت وی به حضرت سجاد علیه السلام میرسد.
تحصیلات مقدماتی را نزد اساتید دارای شهرت آنزمان همانند ملا احمد دارابی و آیت الله میرزا علی اکبر ارسنجانی بپایان آورد و نزد اساتید گرانقدر نجف اشرف مانند روحانی محمدکاظم شیرازی و ضیاء الدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی بپایان آورد و به سکو اجتهاد نائل شوید.
او مسجد جامع عتیق شیراز را که خرابه ای بیش عدم وجود نوسازی کرد و دراین فعالیت مأمونین را بخدمت و حتی خویش دراین سرویس ها کمپانی می کرد تا این سازه که سوابق هزارساله داراست مجدد آباد شد و او تا مرز شهیدشدن دراین مجلس خیر صرفا نماز جماعت داشت بلکه درتمام شبها به وعظ و موعظه عموم می پرداخت حتی زمانیکه از حیطه طاغوت منبر رفتن وی ممنوع بود بعداز نماز عشا روی برطرف مامونین میکرد و مطالبی آموزنده میفرمود. او با تقلید انقلاب به امام آدینه شیراز منصوب شد وسپس به نمایندگی مجلس خبرگان ازطرف عموم شیراز منصوب شوید و در ثبت و تدوین ضابطه اسلامی جمهوری اسلامی و ثبت اصل ولایت عالم نقش بسزایی داشت.
اثر ها حوزوی این شهید بزرگوار عبارتند از تفصیل و لبه برکفایه الاصول و مکاسب و وسائل روحانی انصاری و همینطور تقریرات درس مرحوم روحانی محمد کاظم شیرازی مجاورت صد کتاب در اصول و اخلاقیات و تفصیل حالا ائمه از وی مانده که اکثر اوقات بزبان فرنگی نیز ترجمه گردیده از کتاب ها دارای شهرت وی که چاپ های مکرری داراست صلوه الخاشتعین و قلب سلیم – تعصب جاودان و استغاده میباشد ؛ در روز آدینه 20آذر ماه 1360 هنگام عزیمت برای اقامه نماز آدینه بهمراه نوه خویش شهید محمد تقی دستغیب و هشت نفر از یاران با وفا بشهادت رسید.
آیت الله روضه خوان جواد انصاری همدانی از اساتید عرفانی آن بزرگوار بوده که وی نیز از منفعت گیران انوار آیت الله حکم کننده بودند.
آقای مهربان محمود حقیقی و واقعی که از یاران و ارادتمندان آن بزرگوار بود اینگونه گوید : خرداد ماه سال 42 بود که آقای دستغیب سخنرانی های تند و شدید خویش را برای طرفداری از امام خمینی استارت کرده بودند و در یک شب دردناک قوای نظامی به خانه وی حمله کرد و شهید را باخود به طهران بردند. عبد و بنده آن شب خواب آرامی نداشتم و وحشتم از این بود که وی را اعدام نمایند در ساعتی که خواب چشمانم را فرا گرفت در یک رؤیا دیدم پشت در خانه وی منبری گذارده وجمعیت متعددی آن ها مجتمع بودند و واعظی خوش آواز درگیر قرائت اشعاری بود که بیشتراز آن در خاطرم باقیمانده بود. زیرا وزن آن هم هم وزن اشعار مولوی بود آنرا در دیوان مثنوی یافتنم هنگامی آنرا تحقیق کردم. دیدم عنیا به عبارتی اشعار آن گوینده میباشد و نسبت به تندرست وی امیدوار شدم و دیری نپائید که با طلوع خورشید انقلاب این وعده عملی شوید و شهید دستغیب به آرزوی خویش رسید این بود آن ابیات:
مصطفی را وعده بخشید لطفها حق
گر بمیری تو نمیرد این سبق
اینجانب کتاب و مفجرت را رافعم
بیش و نادر کن سر قرآن با نعم
کس شائد رخ و معدود کردن دراو
تو به از اینجانب حافظی دیگر مجو
رونقت را روز روز افزون کنم
اسم تو بر زر و بر سکه زنم
منبر و محراب سازم بهر تو
در محبت قهر اینجانب شد قهر تو
اینجانب مناره لبریز کنم آفاق را
کور گردان دو دیده عاق را
باری این شهید بزرگوار در کمال عزت و بخشش جسد یاره یاره که همانند جدش را در مقبره حضرت سید میر محمد دفن کردند و امروز زیارتگاه عموم ارادتمند و دلسوز انقلاب میباشد.
حضرت آیت الله نجابت
این بزرگوار که از یاران جمعی آیت الله دستغیب بود سرانجام چنان رقم زد که خوابگاه ابدی وی نیز در کنار هم باشد ، به دنیاآمدن این بزرگوار در سال 1296 هجری خورشیدی در خانواده ای کریم و مهربان الاصل در شهر شیراز بود ، تحصیلات مقدماتی آن بزرگوار در مکتب خان تحت حیث آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی بود و بعد از آن برای ادامه تحصیلات به نجف اشرف مشرف شدند. بیشتراز یک دهه در نجف اشرف اقامت داشتند و به سکو اجتهاد نائل گردیدند. وی فقیهی مالک اسم هم در حوزه علمیه نجف و هم در شیراز مطرح بودند از اساتید حوزوی وی اقاضیاء عراقی ، سید عبدالهادی شیرازی ، سید ابوالحسن اصفهانی ، سید ابوالقاسم خوئی و آیت الله بروجردی بودند ، روزیکه مجوز اجتهاد بایشان دادند سن آن بزرگوار 28 سال بود. عرفان را در نجف پایین حیث حضرت آیت الله حکم دهنده سود ور گردیند. فرمودند که روزی از آیت الله حکم دهنده پرسیدم بعداز شما ما دست بدامن چه کسی زنیم. وی فرمودند شخصی میباشد درهمدان که زمانی بزیارت نجف آمده بود خواست با اینجانب ملاقاتی داشته باشد کسی با وی یار بود که اینجانب ملاقات اورا طالب نبودم باو گفتم که نیاید وی فردا به همدان رفت خیر اینجانب اورا چشم ام و خیر وی من را. موقتیً هم اوست که میتواند دست ترا بگیرد. آیت الله نجابت میفرمود روز دوم رحلت حکم دهنده اینجانب نجف ر ا شکاف کردم و بهمدان رفتم و آیت الله روحانی جواد انصاری را پیدا کردم و وی تا مدتی اسکاف میکرد تا سرانجام با سماجت و دست بوسی اینجانب منرا بشاگردی عهده دار شد ، روز آن گاه فرمود اینجانب یکسری سال گذشته بزیارت نجف آمده بودم خیلی رغبت داشتم بخدمت آیت الله حاکم برسم در رویکرد که میرفتم صدائی از داخل قلبم برخاست که برگرد تعدادی قدمی برگشتم مجدد عازم منش شدم بازهم صدا را از باطن قلبم شنیدم و بازگشتم فردا هم زیرا عازم هجرت بودم دیگر چیره بزیارت آن بزرگوار نشدم. آیت الله نجابت میفرمود حدود یکماه اینجانب در همدان درخدمت این بزرگوار بودم و پس از یکماه فرمودند برو به صحیح ادامه بده.
این جانب مهربان محمود حقیقی وواقعی : از حضرت آیت الله انصاری پرسیدم از بین شاگردان جنابعالی که از کلیه بلندتر میباشد ، فرمودند اکانت شیح حسنعلی از اکانت کلیه جداست و آقای آیت الله حاکم بعداز یکسری ماه که آقای نجابت بخدمتشان مشرف گردیده بودند در مجلس طلاب فرموده بود : شیح حسنعلی اعلی بقعه میباشد این بزرگوار خیر صرفا یک مجتهد بود بلکه عارفی که توانست در قدمت با برکت خویش بخش اعظمی را تربیت نماید. فقیهی بود که طلاب متعددی از معارف وی فایده بردند ، نبرد میدانی بود که بعداز انقلاب تمامی جا در سرویس فرمایشان امام خمینی بود ، طلاب وی نوعاً در روز ها مبارزه در جناح بودند و اکثر زمان ها بدرجه رفیع شهیدشدن نائل شدند و اینجانب گزاره فرزند ارشد وی بود ، مکتب علمیه وی که بنام همین شهید میباشد راس درس دادن اصول فقه و مقدمات و درس بیرون و بویژه در روز ها محرم راس سوگواری حضرت ابا عبدالله بوده و هنوز هم دایر میباشد همانطورکه یادآور شوید : آرامگاه وی در کنار آرامگاه آیت الله شهید دستغیب در مقبره مطهر حضرت سید میرمحمد(ع) جای دارد و زیارتگاه خاص و عام میباشد.
مجد الاشراف
متخلص به قدسی عارف و حکیم والا سده سیزده و چهارده او در سال 1243ه.ق در شیراز متولد شوید. پدرش عـــارف تبارک سده سیزدهم بود، مـــادرش نیز از ســـادات شریفی حسینـــی بود مرحوم احمد تبریزی « وحیدالاولیاء » در رساله اوصاف المقربین که در اوضاع و احوال مدرس خویش یعنی مجدالاشراف نوشتن نموده است اپلیکیشن هفتگی اورا در روزها اقامت در مشهد مقدس از لهجه وی نقل می نماید اینگونه می نگارد :
اشتغال تایم ها خویش را چنین بخش کرده بود: روز ها منعینه را بغیر از روزهای آدینه و دوشنبه به علم آموزی علم ها می پرداخت و آن دو روز را آموختن خویش به بعضا از بزرگان می نمود ، مدام با شکاف حیوانی صائم الدهر بود و در هر اربعین یک روز افطار می نمود شبها در کنار پنجره بقعه مطهر رضوی به صلوات و بیان و اوراد و احیای لیالی می پرداخت.
از آثارش: «تحفه الوجود»، در حکمت و عرفان؛ «تام الحکمة» که سرآغازی «قوائم الانوار و طوالع الاسرار» پدرش، میرزا ابوالقاسم سر شیرازی، میباشد؛ «خلاصة الذهب»، تعریفوتمجید سلسلهی ذهبیه رضویه؛ «قنوتیه»، فارسی و عربی؛ «تاریخ حیات قطبالدین شیرازی»؛ «مجلل الانوار» یا این که «کشکول سلسلة الذهب»؛ «مرآت الکاملین»؛ «وصیت طومار»؛ «دیوان» شعر.
رحـــلت وی در سال 1331 قمری واقع شوید و مزار شــریفش در اطـــاقی ویـــژه در حــرم مطهراحمد بن موسی سلطان لامپ علیه السلام جای دارد.
بسمل شیرازی
یکیاز پژوهشگران والا شیراز بود. به گزارش تذکره دلگشا او بعد از فراگرفتن مقدمات در مکتب حکیم شیراز به علم ها معانی و ذکر و فلسفه و ادبیات دست یافت و مدتها به آموزش اشارات بوعلی سینا و اشعار ملاصدرا پرداخت ، هدایت در کتاب ریاض العارفین درباره وی اینگونه مینگارد : همانا سالهاست که فاضلی باین جامعیت ظهور نکرده و گردون اینگونه نفس شریفی را پیدا نیاورده میباشد.
بسمل در سال 1236 هجری در شیراز وفات کرد و اورا در بقعه سید میرمحمد بن موسی الکاظم دفن کردند.
داوری شیرازی
نامش میرزا محمد و پسر سوم میرزا شفیع رسیدن میباشد. داوری در سال 1238 قمری در شیراز بدنیا آمد اما در علم ها ادبی و ریاضی و حکمت الهی و آداب سخنوری و خط و نگارگری سرآمد اقران بود. دکترحمیدی شیرازی در مشاجره ادبیات عصر قاجار می نگارد ، داوری گل سرسبد قبیله رسیدن میباشد. با آنکه زود از جهان رفت یک عالم ذوق و سلیقه از خویش بیادگار گذارده ، مدل شعر وی مدل منوچهری میباشد.اثرها:«دیوان» اشعار او را نزدیک به پانزده هزار بیت دانستهاند. در برخی منابع «رسالهای در عروض» و کتابی در «معانی و بدیع» و «فرهنگ و تمدن» بزرگی به گویش ترکی به او نسبت دادهاند. از اثر ها فیس پردازی او: چهار قطعه تصاویر آبرنگی از قیافه رجال پر رنگ زمان ناصری که در مرقعی با خطوط متنوع ترتیب یافته میباشد؛ تصویر محمد شفیع رسیدن که بر روی تشکی نشسته میباشد. از خطوط وی: یک ورژن شش دفتر کار «مثنوی» مولانا، به خودکار نگارش خفی بهتر، با رقم «...واناالعبد...محمد المتخلص بداوری ابنالمرحوم رسیدن...سنه 1267»؛ یک ورژن «لوایح» جامی، به مداد نگارش خفی خوش با رقم «....فی سنه 1276... و اناالعبد داوری بن رسیدن»؛ یک ورژن «چهار نوشتهعلمی» نظامی عروض، به خودکار نگارش خوش، با رقم «....حرره داوری بن رسیدن غفرله، سنه 1279»؛ یک ورژن «سحر حلال»؛ به مداد نگارش خوش با رقم: «....داوری بن رسیدن 1282»؛ چهار تاثیر دیگر او در «وضع و اثرها خوشنویسان» نام برده میباشد.
او در سال 1283 دار فانی را خدانگهدار اظهار کرد و در بقاع حضرت فرمان روا لامپ علیه السلام مدفون شوید.
میرزا ابوالقاسم خموشی: او عارف معروف قرن سیزدهم هجری میباشد که از مشایخ سلوکی شیراز بود. پک پذیرایی ترحیم مشهد او بعداز استحصال علم ها اول به قصد یافتن مرد جامعی به اصفهان رفت و در نائین بخدمت حاج عبدالوهاب نائینی رسید و به اشاره او به ریاضی ها شدید و هجرت های متفاوت پرداخت. دو مهاجرت به مکه و مدینه مشرف شد. بعد از وفات استادش مقطع چهار سال خل وچل وار در کاشان و اصفهان بسر آورد و آنگاه به شیراز مراجعت نمود. در سال 1339 هجری در شیراز خدانگهدار حیات اعلام کرد و سازه به وصیت وی، او را در تحت قبر حضرت احمد بن موسی دفن کردند.
فرهنگ وتمدن شیرازی
او از شعرا و خوش نویسان شیراز بود. مرحوم روضه خوان رسیدن اخوی زاده او در تفصیل هم اکنون وی می نویسد: فرهنگ و تمدن چهارمی فرزند میرزا شفیع رسیدن میباشد نامش ابوالقاسم و متخلص به تمدن میباشد در سال 1242 در شیراز بدنیا آمد و ابتدا جوانی علم ها ادبی و فوتوفن ریاضی را فرا گرفت و حتی علم ها جفر و رمل را دست یافت او لهجه فرانسوی را به تشویق حکیم قاآنی علم آموزی نمود و شاعری قادر بود.
ازجمله تالیفات وی ترجمه کتاب بارع در دانش نجوم بالغ بر ده هزار بیت میباشد. کتاب لغتی بنام: فرهنگ و تمدن فرهنگ وتمدن نیز نوشتن کرد. رساله طب الیله و دیوان اشعار از وی باقیمانده میباشد. او در سال 1309 قمری به امید دیدار حیات ذکر کرد و درحرم مطهر سید میر محمد علیه السلام دفن شوید.
رسیدن شیرازی
اسم او شفیع و دارای اسم و رسم به میرزا خرد خان بود، خطی بسیار پسندیده داشت. مرید سرسخت میرزا ابوالقاسم شیرازی ملقب به بی صدا بود و در شعر و شاعری اشراف بدون نقص داشت مدل وی مدل منوچهری میباشد قاآنی در حق وی می گوید.
بعداز رسیدن نیابی زیرا اینجانب
صدبار در صورتی بکاوی کشورایران را
او در طی معاش اثرها زیبایی به یادگار گذاشت که عبارتنداز:
- دیوان شعر مشمول پانزده هزار بیت
- مثنوی بزم رسیدن
- کامل شدن مثنوی نا تمام فرهاد و شیرین وحشی
- ترجمه اطواق الذهب زمخشری
- صبح رسیدن
از اثرها دیدنی وی فرهاد و شیرین میباشد و آنرا بزم رسیدن اسم گذاشته میباشد و مراثی سالار شهیدان فراوانی دارااست. فوت وی در سال 1262 بود و در بقاع فرمان روا لامپ مدفون شوید. دیوان وی بالغ بر سی هزار بیت میباشد.
کتابی در حکمت و سخن به نظم آورده کتاب دیگری در تفصیل گفتار فارابی درعلم موسیقی و شرحی درباره عروض و قانون ها رساله ای هم در گستردن روایات قدسیه داراست.
در شیراز گورستان فراوان بوده میباشد. در کنار هم هر امام زاده گمنامی گورستان بود که از کلیه مهمتر کنار آرامگاه فرمان روا داعی الله بود که هنوز هم برجاست، افراد سرشناس و فقید و عارف را معمولاً در بقاع شریف فرمان روا لامپ علیه السلام دفن می کردند که متاسفانه ما از آنان چندان خبری نداریم. بدین ترتیب خیر فقط این جای از لحاظ امام زاده های متشخص قداست داراست، بلکه در صورتیکه کناره کناره های آن مدفن بزرگانی میباشد که هرمورد لامپ تابانی فروغ افزا برای بعدازظهر خویش بود.
ای خاک درصورتی که سینه تو بشکافند
بس گوهر قیمتی که در سینه آزمایش
سید ماجد بحرانی
وی درسال 973 ه. ق چشم به جهان گشود. درسال 1007 ه. ق درحالی که ازسنین خردسالی و بعداز طی روند نوجوانی و جوانی با عرفان اسلامی آشنا شد و نیز به بینایی شرعی تروتمیز شوید به شیراز سفر نمود. از شاگردان پر اسم و رسم وی که شهرت ای بس بلند درعلم حدیث و فقاهت داشت مولانا ملا محسن نتیجه کاشانی میباشد که در حین خویش علامه دهر شوید. این دانشمند بنام شیعی سرنوشت بعد از سالها مجاهدت و درس دادن در علم ها عقلی و نقلی آخر و عاقبت درشب بیست و یکم ماه رمضان سال 1028 ه. ق درسن 55 سالگی در شیراز وفات یافت و درحرم مطهر حضرت پاد شاه لامپ علیه السلام مدفون شوید.
علی بن احمد شیرازی پر اسم و رسم به سید علی خان
محل تولد وی درمدینه منوره بود و بعداز هجرت و مهاجرت هند به شیراز جهت علم آموزی علم ها فقاهتی و ادبی پا گذاشت و بعداز سود بردن از محضر علمای بنام آن زمان با برجا گذاشتن شرحی گران بها از صحیفه سجادیه سرنوشت به سال 1120 ه. ق در شیراز رحلت فرمود و در بقعه حضرت پادشاه لامپ علیه السلام درجوار آرامگاه ابدی استادش سید ماجد بحرانی مدفون شوید.
حاج محمد حسین حسینی شیرازی
وی درسال 1175 ه. ق به دنیا آمد. او عارف نامی و از بزرگان دانش و وقار و عرفان شیراز، جنت طراز بود وی مالک کتاب دارای اسم و رسم ریاض الشهاده میباشند و از سایر اثرها پر اسم و رسم او شرحی بر سرآغاز مثنوی مولوی و کتاب مثنویات خمسه میباشد. این فقیه بزرگوار بعداز سالها مجاهدت و سلوک الی الله و درپیش به دست آوردن نحوه معرفت آخر و عاقبت به سال 1250 ه. ق درسن 75 سالگی به امید دیدار حیات ذکر کرد. و درحرم حضرت پاد شاه لامپ علیه السلام درجوار مرقد استادش ابوالقاسم بی صدا مدفون شوید.
راست گو خان زند
وی که یک کدام از رجال اساسی زمان حکومت زندیه و اخوی کریمخان زند دارای اسم و رسم به نماینده قانونی الرعایا بود به سال 1142 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و بعد از سالها سرویس به عموم شهر دانش و متانت شیراز تحت عنوان امداد صدیق درکمک به برادرش کریمخان زند که به واقع دوستدار سرویس صادقانه به همنوع خویش بود با کارنامه ای براق سرنوشت درسال 1197 ه. ق درسن 55 سالگی به امر آقا محمدخان قاجار چشمشان را نابینا کردند و آن گاه به قتل رساندند و در حجره درون تراس آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام که دفتر کار نذورات فعلی است دردیوار شمالی به خاک سپردند و درحال حاضر سنگ حرم آن مرحوم در ورودی موزه آستان مقدس حفظ میشود.
جعفر خان زند
این فرد شریف و بزرگوار سال 1163 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود. او فرزند درست گو خان و بابا لطفعلی خان زند بود که فرزند وی یعنی به عبارتی لطفعلی خان زند واپسین شخص رشید، جنگجو و جوانمرد مردمان زندیه بود. جعفر خان زند بعد از سالها خدمتگزاری به عموم شریف و محجوب شیراز و با داشتن همتی بلند در اضافه کردن افتخارات این مملکت آرامش پرور آخر و عاقبت درسال 1203 ه. ق درسن 40 سالگی به فرمان آقا محمدخان قاجار آغاز مسموم و بعد به قتل رساندند، درحجره باطن حیاط آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام در محل فعلی دفتر کار نذورات در دیوار جنوبی به خاک سپردند و حالا سنگ بقعه وی در ورودی موزه آستان مقدس مراقبت میشود.
ادب شیرازی
اسم مهم وی احمد و پسر ارشد رسیدن شیرازی بود. او درسال 1232 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و درسنین جوانی به علم آموزی علم ها صرف و نحو، فقه و اصول، ادبیات و حکمت الهی پرداخت و درتمام این دانشها سرآمد بعد از ظهر خویش بود. او همچون پدرش درتمامی هفت خط خوشنویسی مدرس بود به ویژه درخط نسخه ها و ثلث و رقاع و شکسته را درنهایت مهارت می نوشت. عاقبت آن فقیه فرزانه بعداز سپری نمودن عمری پرخیر وبرکت درماه شوال سال 1298 ه. ق درسن 66 سالگی وفات نمود و درحرم حضرت پادشاه لامپ علیه السلام در مجاورت بابا بزرگوارش به خاک امانت شد.
حکیم شیرازی
اسم مهم وی محمود و دومین فرزند رسیدن بود. او درسال 1234 ه. ق در شیرازدیده به دنیا گشود در صدر تخلص شعری خویش را طوبی تفاهم نامه. درسنین جوانی به علم آموزی علم ها، ادبیات و حکمت الهی پرداخت البته بعداً تخلص خویش را به انگیزه شوق و اشتیاق فراوان به دانش حکمت به حکیم تغییرو تحول اعطا کرد. این دانشمند عالیقدر سرنوشت به سال 1274 ه. ق در سن 40 سالگی چشم از دنیا فرو بست و درپایین بارگاه مطهر حضرت فرمانروا لامپ علیه السلام مدفون شوید.
ابوالقاسم شیرازی
وی چهارمین فرزند رسیدن متخلص به تمدن بود. او درسال 1242 ه. ق در شیراز متولد شد و زیرا مرحوم پدرش درنوشتن هفت خط معلم شوید ضمن کتاب اشعار تالیفات و تصنیفات دیگری از او به یادگار باقیمانده میباشد گستردن حال و روز و آثارش درکتب تذکره و در باغ رسیدن نوشته آمده میباشد. سرنوشت او به سال 1309 ه. ق در سن 67 سالگی وفات نمود و درجوار تربت مقدس حضرت سید میرمحمد علیه السلام مدفون شوید.
توحید شیرازی
اسم مهم وی اسماعیل پنجمین فرزند رسیدن شیرازی بود. او درسال 1245 ه. ق در شیراز چشم به جهان گشود و مانند بابا و برادرانش درگفتن گونه های شعر تبحر بسزایی داشت وی هفت خط خوشنویسی به ویژه نسخه ها را بسیار بهتر و پسندیده می نوشت آخر و عاقبت آن شعر سرا توانای میهن قدیمی عجم به سال 1286 ه. ق درسن 41 سالگی دیده از دنیا فروبست و درحرم حضرت پادشاه لامپ علیه السلام مدفون شوید.
عبدالوهاب یزدانی
ششمی فرزند رسیدن شیرازی درسال 1252 ه. ق درشیراز به دنیا آمد او همچون بابا و برادرانش خطوط متعدد را استادانه می نگاشت وی دارنده کتاب اشعار و تصانیف فراوانی بود تفصیل وضع و اوضاع و آثارش درکتب تذکره تصویب میباشد. سرنوشت این شعر سرا شهرعلم و وقار و مدرس فرهیخته به سال 1328 ه. ق در سن 76 سالگی خدانگهدار حیات اذعان کرد و در مقبره حضرت سید میرمحمد علیه السلام درجوار آرامگاه برادرش فرهنگ وتمدن به خاک ودیعه شد.
میرزا حبیب الله شریفی
وی درسال 825 ه. ق چشم به چهان گشود. او از واقفین معروف آستان مقدس احمدی و محمدی (علیهما السلام ) بودند و با کارایی بلندی که داشتند اکثری از رقبات شهرستان میمندرا که به وسیله بانو تاشی خاتون مامان پادشاه ابو اسحاق اینجو وقف بر آستان خوش یمن حضرت فرمان روا لامپ علیه السلام شده بود را پیگیری نموده و به اسم آستان مقدس به تصویب رساندند. او به سال 920 ه. ق درسن 95 سالگی وفات یافت. وی دربخش کفش کن آستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام ذیل بارگاه بقعه مطهر رو به ضلع شرقی مدفون میباشند.
عسکرخان
وی که به سال 1255 ه. ق درشهرستان فیروز آباد متولد شد، یک کدام از مشهورترین مدفونین درحرم مطهرحضرت فرمانروا لامپ علیه السلام از کلانتران بسیار دارای شهرت و درعین اکنون شجاع و موحد ایل عرب باصری بوده و درب دارای اسم و رسم به عسکر خانی را که ازجنس نقره میباشد و درب جنوبی مقبره مطهر که از آن سمت به رواق جنوبی ذیل پا وارد میگردند که محل دفن عسکر خان نیز دراین بخش قرار دارد را در برابرمال الاجاره موقوفه میج که از رقبات وقف گردیده برآستان مقدس احمدی و محمدی علیهما السلام میباشد و در اجاره همین شخص بوده میباشد ساخته و نثار آستان مقدس حضرت فرمانروا لامپ علیه السلام کرده است. او به سال 1330 ه. ق درسن 75 سالگی خدانگهدار حیات خاطرنشان کرد.
حضرت آیت الله سید محمد طاهری
آن دانا فرزانه و مجاهد ربانی به سال 1298 ه. ش در شیراز در خاندانی روضه خوان و متخلق به رفتار اسلامی و اوصاف حمیده چشم به دنیا گشودند. بابا بزرگوارشان حضرت آیت اله العظمی سید عبدالله شیرازی از عارفان نامی و روحانیون پررنگ شیراز جنت طراز و دانش پرور بود. آن دانا بزرگوار و عارف به حق پیوسته بعد از علم آموزی علم ها حوزوی و تربیت نمودن شاگردان با کفایت و مستعد درحوزه علم ها متعدد فقهی براق ترین سالهای قدمت شریف و حیات مالامال برکت خود را که قریب به 55 سال بود در سمت امام جماعت بقعه مطهرحضرت احمد بن موسی فرمانروا لامپ علیه السلام سپری نمود که خویش درخور حمد و قدر نهادن بسیار میباشد و درطول بازه زمانی این سرویس صادقانه و نفیس زائرین و مجاورین حرمین شریفین از برکات وجود لبریز برکت آن عزیز مسافرت کرده به دیار باقی سود های فراوان بردند تا آنکه سرنوشت روح پرفتوح آن بشر بلندمرتبه جایگاه به سوی ملکوت اعلا مالامال کشید و به سال 1388 ه. ش درسن 90 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کردند. آن جنت جای خلد آشیان در رواق ضلع جنوب شرقی صحن آستان مقدس، ورودی مسجد جامع عتیق مدفون میباشند.
حضرت آیت الله روضه خوان عبدالحسین حائری شیرازی
آن فقیه مجاهد به سال 1250 ه. ش در خانواده ای با اصالت و سرشار ازمعنویت و علاقه وعلاقه فراوان به خویشان پاکی علیهم السلام در شهرکربلای معلی متولد شد. بابا بزرگوار وی روضه خوان محمد طاهر حائری شیرازی و مامان گرامیشان بانویی مسلمان، باتقوا و آیین اعتقادوباور بود که دردوران بازداشتن عفاف و حجاب رضا خانی در حدود 25 سال به نماد اعتراض درخانه گردهمایی. مرحوم آیت الله روحانی عبدالحسین حائری در زمانه قدمت شریف خود همواره در تامل تذهیب نفس بود. آن مرحوم بسیار خوشاخلاق، متین و متوازن بود و همواره حرمت قرآن را ملاحظه می کرد و شوق فراوانی به فرا گیری علم ها شرعی و عرفان داشت. مرشد وی در تذهیب و عرفان روضه خوان محمد بهاری همدانی بود که در کربلا هنگامی که وی نوجوانی 14 ساله بود تعلیمات ارزنده خود را به او ارزانی داشت. وی همواره به درنگ رفع اختلاف و مصلحت اندیشی در کارها عموم خطه عجم بودند. آن مرحوم شغل بسیار ارزنده ای را در احیاء جای های مذهبی شهر دانش و آرامش شیراز اجرا اعطا کرد. با این توضیح که مسجد امام خمینی مجاورت میدان شهدای فعلی را که به عبارتی مسجد سپهسالار دیرین میباشد نوسازی و مرمت نمود.آخر و عاقبت آن عارف ربانی و مجاهد نستوه بعداز سالها زهد و تقوا و عبادت و اشاعه معارف واحکام شریعت اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله با برجای گذاشتن سنتهای حسنه واقدامات ارزنده قابل حمد به سال 1329 ه. ش دعوت حق را لبیک اذعان کرد وجان به جان آفرین تسلیم نمود. ودر صحن ضریح ملکوتی ملک نگهبان حرمین شریفین احمدی و محمدی علیهما السلام مشرف به حیاط آستان مقدس احمدی (علیه السلام) درضلع شمال غربی مدفون شوید.
از اوائل صدر اسلام ایرانیان اعتنا و عشق ای به اهل بیت داشته اند ، در زمان قدمت آرزوی اکثر وی زیارت قبور ائمه اطهار بوده میباشد ، مراسم عزاداری وی در هیچ مرز و بوم اسلام بعظمت مجالس ایرانیان برپا نمی شوید حتی آرزوی وی این بود که بعداز مرگ جسد وی در کنار مرقد ائمه اطهار دفن خواهد شد. خواجه نصیرالدین طوسی از اجله علمای شیعه میباشد وصیت میکند که جسد منرا در پائین قبر امیرالمؤمنین دفن نمایند و روی سنگ قبرم بنویسند: «کلبهم باسط دراعیه بالوصیه» (کهف، 18) بخش اعظمی از ایرانیان وصیت داشتند که آرامگاه حضرات فرزندان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام در شیراز پیدا شد آنان که وجهی برای حمل لاشه آنها در دسترس عدم وجود پافشاری وی براین بود که درجوار بقعه این حضرات دفن شوند ، و اکثری از آنها با ارادتی که مریدانشان به ایـشان داشتند ، ایـن کار را ذکر میکردند و مسلم قبور وی درین هزار سال پناهگاه اجسادی بزرگانی میباشد که بسیار از آن ناشناخته مانده اند. ما در اینجا بذکر یکسری بدن از بزرگانی که مدارکی برای دفن آنها در مجاورت این قبور داریم میپردازیم.
آیت الله شهید سید بنده الحسین دستغیب
وی دومی شهید محراب انقلاب اسلامی میباشد مرقد او در بقاع مطهر سید میرمحمد بن موسی بن الکاظم میباشد که گزینه دقت و زیارتگاه عموم شیراز میباشد. او ازخاندان اصیل و شیخ هشتصد ساله شیراز است و با سی واسطه نسبت وی به حضرت سجاد علیه السلام میرسد.
تحصیلات مقدماتی را نزد اساتید دارای شهرت آنزمان همانند ملا احمد دارابی و آیت الله میرزا علی اکبر ارسنجانی بپایان آورد و نزد اساتید گرانقدر نجف اشرف مانند روحانی محمدکاظم شیرازی و ضیاء الدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی بپایان آورد و به سکو اجتهاد نائل شوید.
او مسجد جامع عتیق شیراز را که خرابه ای بیش عدم وجود نوسازی کرد و دراین فعالیت مأمونین را بخدمت و حتی خویش دراین سرویس ها کمپانی می کرد تا این سازه که سوابق هزارساله داراست مجدد آباد شد و او تا مرز شهیدشدن دراین مجلس خیر صرفا نماز جماعت داشت بلکه درتمام شبها به وعظ و موعظه عموم می پرداخت حتی زمانیکه از حیطه طاغوت منبر رفتن وی ممنوع بود بعداز نماز عشا روی برطرف مامونین میکرد و مطالبی آموزنده میفرمود. او با تقلید انقلاب به امام آدینه شیراز منصوب شد وسپس به نمایندگی مجلس خبرگان ازطرف عموم شیراز منصوب شوید و در ثبت و تدوین ضابطه اسلامی جمهوری اسلامی و ثبت اصل ولایت عالم نقش بسزایی داشت.
اثر ها حوزوی این شهید بزرگوار عبارتند از تفصیل و لبه برکفایه الاصول و مکاسب و وسائل روحانی انصاری و همینطور تقریرات درس مرحوم روحانی محمد کاظم شیرازی مجاورت صد کتاب در اصول و اخلاقیات و تفصیل حالا ائمه از وی مانده که اکثر اوقات بزبان فرنگی نیز ترجمه گردیده از کتاب ها دارای شهرت وی که چاپ های مکرری داراست صلوه الخاشتعین و قلب سلیم – تعصب جاودان و استغاده میباشد ؛ در روز آدینه 20آذر ماه 1360 هنگام عزیمت برای اقامه نماز آدینه بهمراه نوه خویش شهید محمد تقی دستغیب و هشت نفر از یاران با وفا بشهادت رسید.
آیت الله روضه خوان جواد انصاری همدانی از اساتید عرفانی آن بزرگوار بوده که وی نیز از منفعت گیران انوار آیت الله حکم کننده بودند.
آقای مهربان محمود حقیقی و واقعی که از یاران و ارادتمندان آن بزرگوار بود اینگونه گوید : خرداد ماه سال 42 بود که آقای دستغیب سخنرانی های تند و شدید خویش را برای طرفداری از امام خمینی استارت کرده بودند و در یک شب دردناک قوای نظامی به خانه وی حمله کرد و شهید را باخود به طهران بردند. عبد و بنده آن شب خواب آرامی نداشتم و وحشتم از این بود که وی را اعدام نمایند در ساعتی که خواب چشمانم را فرا گرفت در یک رؤیا دیدم پشت در خانه وی منبری گذارده وجمعیت متعددی آن ها مجتمع بودند و واعظی خوش آواز درگیر قرائت اشعاری بود که بیشتراز آن در خاطرم باقیمانده بود. زیرا وزن آن هم هم وزن اشعار مولوی بود آنرا در دیوان مثنوی یافتنم هنگامی آنرا تحقیق کردم. دیدم عنیا به عبارتی اشعار آن گوینده میباشد و نسبت به تندرست وی امیدوار شدم و دیری نپائید که با طلوع خورشید انقلاب این وعده عملی شوید و شهید دستغیب به آرزوی خویش رسید این بود آن ابیات:
مصطفی را وعده بخشید لطفها حق
گر بمیری تو نمیرد این سبق
اینجانب کتاب و مفجرت را رافعم
بیش و نادر کن سر قرآن با نعم
کس شائد رخ و معدود کردن دراو
تو به از اینجانب حافظی دیگر مجو
رونقت را روز روز افزون کنم
اسم تو بر زر و بر سکه زنم
منبر و محراب سازم بهر تو
در محبت قهر اینجانب شد قهر تو
اینجانب مناره لبریز کنم آفاق را
کور گردان دو دیده عاق را
باری این شهید بزرگوار در کمال عزت و بخشش جسد یاره یاره که همانند جدش را در مقبره حضرت سید میر محمد دفن کردند و امروز زیارتگاه عموم ارادتمند و دلسوز انقلاب میباشد.
حضرت آیت الله نجابت
این بزرگوار که از یاران جمعی آیت الله دستغیب بود سرانجام چنان رقم زد که خوابگاه ابدی وی نیز در کنار هم باشد ، به دنیاآمدن این بزرگوار در سال 1296 هجری خورشیدی در خانواده ای کریم و مهربان الاصل در شهر شیراز بود ، تحصیلات مقدماتی آن بزرگوار در مکتب خان تحت حیث آیت الله العظمی سید عبدالله شیرازی بود و بعد از آن برای ادامه تحصیلات به نجف اشرف مشرف شدند. بیشتراز یک دهه در نجف اشرف اقامت داشتند و به سکو اجتهاد نائل گردیدند. وی فقیهی مالک اسم هم در حوزه علمیه نجف و هم در شیراز مطرح بودند از اساتید حوزوی وی اقاضیاء عراقی ، سید عبدالهادی شیرازی ، سید ابوالحسن اصفهانی ، سید ابوالقاسم خوئی و آیت الله بروجردی بودند ، روزیکه مجوز اجتهاد بایشان دادند سن آن بزرگوار 28 سال بود. عرفان را در نجف پایین حیث حضرت آیت الله حکم دهنده سود ور گردیند. فرمودند که روزی از آیت الله حکم دهنده پرسیدم بعداز شما ما دست بدامن چه کسی زنیم. وی فرمودند شخصی میباشد درهمدان که زمانی بزیارت نجف آمده بود خواست با اینجانب ملاقاتی داشته باشد کسی با وی یار بود که اینجانب ملاقات اورا طالب نبودم باو گفتم که نیاید وی فردا به همدان رفت خیر اینجانب اورا چشم ام و خیر وی من را. موقتیً هم اوست که میتواند دست ترا بگیرد. آیت الله نجابت میفرمود روز دوم رحلت حکم دهنده اینجانب نجف ر ا شکاف کردم و بهمدان رفتم و آیت الله روحانی جواد انصاری را پیدا کردم و وی تا مدتی اسکاف میکرد تا سرانجام با سماجت و دست بوسی اینجانب منرا بشاگردی عهده دار شد ، روز آن گاه فرمود اینجانب یکسری سال گذشته بزیارت نجف آمده بودم خیلی رغبت داشتم بخدمت آیت الله حاکم برسم در رویکرد که میرفتم صدائی از داخل قلبم برخاست که برگرد تعدادی قدمی برگشتم مجدد عازم منش شدم بازهم صدا را از باطن قلبم شنیدم و بازگشتم فردا هم زیرا عازم هجرت بودم دیگر چیره بزیارت آن بزرگوار نشدم. آیت الله نجابت میفرمود حدود یکماه اینجانب در همدان درخدمت این بزرگوار بودم و پس از یکماه فرمودند برو به صحیح ادامه بده.
این جانب مهربان محمود حقیقی وواقعی : از حضرت آیت الله انصاری پرسیدم از بین شاگردان جنابعالی که از کلیه بلندتر میباشد ، فرمودند اکانت شیح حسنعلی از اکانت کلیه جداست و آقای آیت الله حاکم بعداز یکسری ماه که آقای نجابت بخدمتشان مشرف گردیده بودند در مجلس طلاب فرموده بود : شیح حسنعلی اعلی بقعه میباشد این بزرگوار خیر صرفا یک مجتهد بود بلکه عارفی که توانست در قدمت با برکت خویش بخش اعظمی را تربیت نماید. فقیهی بود که طلاب متعددی از معارف وی فایده بردند ، نبرد میدانی بود که بعداز انقلاب تمامی جا در سرویس فرمایشان امام خمینی بود ، طلاب وی نوعاً در روز ها مبارزه در جناح بودند و اکثر زمان ها بدرجه رفیع شهیدشدن نائل شدند و اینجانب گزاره فرزند ارشد وی بود ، مکتب علمیه وی که بنام همین شهید میباشد راس درس دادن اصول فقه و مقدمات و درس بیرون و بویژه در روز ها محرم راس سوگواری حضرت ابا عبدالله بوده و هنوز هم دایر میباشد همانطورکه یادآور شوید : آرامگاه وی در کنار آرامگاه آیت الله شهید دستغیب در مقبره مطهر حضرت سید میرمحمد(ع) جای دارد و زیارتگاه خاص و عام میباشد.
مجد الاشراف
متخلص به قدسی عارف و حکیم والا سده سیزده و چهارده او در سال 1243ه.ق در شیراز متولد شوید. پدرش عـــارف تبارک سده سیزدهم بود، مـــادرش نیز از ســـادات شریفی حسینـــی بود مرحوم احمد تبریزی « وحیدالاولیاء » در رساله اوصاف المقربین که در اوضاع و احوال مدرس خویش یعنی مجدالاشراف نوشتن نموده است اپلیکیشن هفتگی اورا در روزها اقامت در مشهد مقدس از لهجه وی نقل می نماید اینگونه می نگارد :
اشتغال تایم ها خویش را چنین بخش کرده بود: روز ها منعینه را بغیر از روزهای آدینه و دوشنبه به علم آموزی علم ها می پرداخت و آن دو روز را آموختن خویش به بعضا از بزرگان می نمود ، مدام با شکاف حیوانی صائم الدهر بود و در هر اربعین یک روز افطار می نمود شبها در کنار پنجره بقعه مطهر رضوی به صلوات و بیان و اوراد و احیای لیالی می پرداخت.
از آثارش: «تحفه الوجود»، در حکمت و عرفان؛ «تام الحکمة» که سرآغازی «قوائم الانوار و طوالع الاسرار» پدرش، میرزا ابوالقاسم سر شیرازی، میباشد؛ «خلاصة الذهب»، تعریفوتمجید سلسلهی ذهبیه رضویه؛ «قنوتیه»، فارسی و عربی؛ «تاریخ حیات قطبالدین شیرازی»؛ «مجلل الانوار» یا این که «کشکول سلسلة الذهب»؛ «مرآت الکاملین»؛ «وصیت طومار»؛ «دیوان» شعر.
رحـــلت وی در سال 1331 قمری واقع شوید و مزار شــریفش در اطـــاقی ویـــژه در حــرم مطهراحمد بن موسی سلطان لامپ علیه السلام جای دارد.
بسمل شیرازی
یکیاز پژوهشگران والا شیراز بود. به گزارش تذکره دلگشا او بعد از فراگرفتن مقدمات در مکتب حکیم شیراز به علم ها معانی و ذکر و فلسفه و ادبیات دست یافت و مدتها به آموزش اشارات بوعلی سینا و اشعار ملاصدرا پرداخت ، هدایت در کتاب ریاض العارفین درباره وی اینگونه مینگارد : همانا سالهاست که فاضلی باین جامعیت ظهور نکرده و گردون اینگونه نفس شریفی را پیدا نیاورده میباشد.
بسمل در سال 1236 هجری در شیراز وفات کرد و اورا در بقعه سید میرمحمد بن موسی الکاظم دفن کردند.
داوری شیرازی
نامش میرزا محمد و پسر سوم میرزا شفیع رسیدن میباشد. داوری در سال 1238 قمری در شیراز بدنیا آمد اما در علم ها ادبی و ریاضی و حکمت الهی و آداب سخنوری و خط و نگارگری سرآمد اقران بود. دکترحمیدی شیرازی در مشاجره ادبیات عصر قاجار می نگارد ، داوری گل سرسبد قبیله رسیدن میباشد. با آنکه زود از جهان رفت یک عالم ذوق و سلیقه از خویش بیادگار گذارده ، مدل شعر وی مدل منوچهری میباشد.اثرها:«دیوان» اشعار او را نزدیک به پانزده هزار بیت دانستهاند. در برخی منابع «رسالهای در عروض» و کتابی در «معانی و بدیع» و «فرهنگ و تمدن» بزرگی به گویش ترکی به او نسبت دادهاند. از اثر ها فیس پردازی او: چهار قطعه تصاویر آبرنگی از قیافه رجال پر رنگ زمان ناصری که در مرقعی با خطوط متنوع ترتیب یافته میباشد؛ تصویر محمد شفیع رسیدن که بر روی تشکی نشسته میباشد. از خطوط وی: یک ورژن شش دفتر کار «مثنوی» مولانا، به خودکار نگارش خفی بهتر، با رقم «...واناالعبد...محمد المتخلص بداوری ابنالمرحوم رسیدن...سنه 1267»؛ یک ورژن «لوایح» جامی، به مداد نگارش خفی خوش با رقم «....فی سنه 1276... و اناالعبد داوری بن رسیدن»؛ یک ورژن «چهار نوشتهعلمی» نظامی عروض، به خودکار نگارش خوش، با رقم «....حرره داوری بن رسیدن غفرله، سنه 1279»؛ یک ورژن «سحر حلال»؛ به مداد نگارش خوش با رقم: «....داوری بن رسیدن 1282»؛ چهار تاثیر دیگر او در «وضع و اثرها خوشنویسان» نام برده میباشد.
او در سال 1283 دار فانی را خدانگهدار اظهار کرد و در بقاع حضرت فرمان روا لامپ علیه السلام مدفون شوید.
راهنمای مدیریت سفارش پک پذیرایی ترحیم در مشهد؛ از انتخاب تا تحویل