اباحهگری با توکل بر محبت اهلبیت
گروهی از آیینداران بر این باورند که هر گناهی با محبت اهلبیت از میان میرود و گناه کردنِ دوستداران اهلبیت، به به روزی اخروی آن ها آسیبی نمیزند.[۵۰] به گفته علی نصیری از دانشمندان حوزه علمیه، بیشتر اباحهگرها حمایت کننده عمیق علمی ندارند و به احادیثی مانند «محبت علی، حسنهای میباشد که هیچ گناهی به آن ضربه نمیزند و بغض علی، گناهی میباشد که با بودن آن، هیچ حسنهای منفعتی ندارد[۵۱]» استناد کردهاند.[۵۲] متفحص بحرانی (۱۰۷۵-۱۱۲۱ق) این حدیث را مستفیضه دانسته میباشد،[۵۳] ولی بعضا عالمان شیعه برای این حدیث معنای دیگری بیان کردهاند که با درنگ اباحهگری همخوانی ندارد؛[۵۴] از جملهً به گفته روضه خوان موثر از متکلمان شیعه این احتمال وجود داراست که اشخاص گناهکاری که به اهلبیت(ع) معرفت داراهستند صرفا در برزخ عذاب شوند، تا در روز قیامت از گناهان خویش منزه گردیده، از حریق دوزخ نجات یابند.[۵۵] به لحاظ بعضی از دانشمندان نیز صرفا گناهانی که از روی غفلت انجام یافته باشد، با محبت اهلبیت(ع) بخشیده می گردد، خیر گناهانی که به طور عمدی انجام یافته پک پذیرایی ترحیم مشهد باشند.[۵۶]
به گفته علی نصیری نظریه اباحهگری بین بعضی عموم به جهت اعتنا نکردن آنان به نگرش و فتوای عالمان فقاهتی، صورت گرفته میباشد.[۵۷] جواد محدثی ادعای محبت داشتن به اهلبیت یار و همدم با اجرا دادن شغل های گناه را نوعی تناقض دانسته، این نظر را دارد محبتی صادقانه میباشد که به تاسی کردن آنان بیانجامد.[۵۸] در فقه الرضا(ع) (کتاب منسوب به امام رضا) ارتباط فعالیت با تقوا و محبت اهلبیت، ارتباطای دو طرفه دانسته گردیده است، بدین ترتیب که هیچکدام از آن دو فارغ از دیگری پذیرفته نمیشود.[۵۹] مبتنی بر روایتی از امام باقر، هر آنکه از پروردگار اطاعت نماید، دوستدار اهلبیت و هر آنکه از اوامر پروردگار تخلف نماید، معاند اهلبیت میباشد.[۶۰]
کتاب «مودة اهلالبیت و فضائلهم فی الکتاب و السنة» به مداد محمدتقی السید یوسف الحکیم
تکنگاریها
برخی از کتابهایی که در زمینه محبت اهلبیت مندرج عبارتند از:
«مودة اهلالبیت و فضائلهم فی الکتاب و السنة» و «حبّ اهل البیت فی الکتاب و السنة» به مداد محمدتقی السید یوسف الحکیم؛ مباحث این دو کتاب در پنج فصل اساسی تهیه شدهاست. کتاب در آغاز در سال ۱۴۱۹ق در ۱۴۰ شیت به تلاش انتشارات الرسالة[۶۱] و کتاب دیگر در ۱۴۲۴ق در ۲۷۸ ورقه به سعی انتشارات مؤسسة الفکر الاسلامی چاپ شدهاست.[۶۲]
«قرآن و محبت اهلبیت(ع)» نوشته علیرضا عظیمیفر؛ مولف دراین کتاب به رسیدگی محبت اهلبیت در قرآن پرداخته و در قسمت نهایی آن به تردید ها اهلتسنن در آیه مودت جواب داده میباشد.[۶۳] این کتاب را دانش کده اصول آیین در سال ۱۳۹۴ش، در ۳۶۰ کاغذ منتشر نموده است.[۶۴]
«مبانی نظری و عملی حبّ اهلبیت(ع)»، تألیف اصغر طاهرزاده؛ این کتاب را که در واقع متن پیاده گردیده سخنرانیهای تالیف کننده میباشد، انتشارات لبالمیزان در سال ۱۳۸۸ش در ۳۳۳ کاغذ منتشر نموده است.[۶۵]
«محبت نجاتبخش» به مداد عبدالرضا جمالی؛ مولف درین تاثیر اثرها محبت اهلبیت(ع) را در جهان، برزخ و قیامت رسیدگی مینماید.[۶۶] این کتاب در سال ۱۳۹۳ش به تلاش انتشارات زمزم هدایت منتشر شدهاست.[۶۷]
جستارهای متعلق
برتری اهلبیت(ع)
پانویس
بشوی، حقوق و دستمزد اهلبیت(ع) در تفاسیر اهلسنت، ۱۴۳۴ق، ص۱۰۳.
مظفر، عقائد الامامیه، ۱۳۸۷ش، ص۷۲؛ موسوی زنجانی، عقائد الامامیه الاثنی عشریة، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۱۸۱.
روضه خوان صدوق، اینجانب لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۶۱۳.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۶؛ روحانی صدوق، اینجانب لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۴، ص۳۶۴؛ ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۴۳، ص۲۴۱.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۱۸۸.
علامه حلی، منهاج الکرامة، ۱۳۷۹ش، ص۱۲۲.
شافعی، دیوان الامام الشافعی، قاهره، ص۸۹.
فخلعی، شناخت با پیشینه، مبانی و طریقههای مذهب شی
اباحهگری با توکل بر محبت اهلبیت
گروهی از آیینداران بر این باورند که هر گناهی با محبت اهلبیت از میان میرود و گناه کردنِ دوستداران اهلبیت، به به روزی اخروی آن ها آسیبی نمیزند.[۵۰] به گفته علی نصیری از دانشمندان حوزه علمیه، بیشتر اباحهگرها حمایت کننده عمیق علمی ندارند و به احادیثی مانند «محبت علی، حسنهای میباشد که هیچ گناهی به آن ضربه نمیزند و بغض علی، گناهی میباشد که با بودن آن، هیچ حسنهای منفعتی ندارد[۵۱]» استناد کردهاند.[۵۲] متفحص بحرانی (۱۰۷۵-۱۱۲۱ق) این حدیث را مستفیضه دانسته میباشد،[۵۳] ولی بعضا عالمان شیعه برای این حدیث معنای دیگری بیان کردهاند که با درنگ اباحهگری همخوانی ندارد؛[۵۴] از جملهً به گفته روضه خوان موثر از متکلمان شیعه این احتمال وجود داراست که اشخاص گناهکاری که به اهلبیت(ع) معرفت داراهستند صرفا در برزخ عذاب شوند، تا در روز قیامت از گناهان خویش منزه گردیده، از حریق دوزخ نجات یابند.[۵۵] به لحاظ بعضی از دانشمندان نیز صرفا گناهانی که از روی غفلت انجام یافته باشد، با محبت اهلبیت(ع) بخشیده می گردد، خیر گناهانی که به طور عمدی انجام یافته پک پذیرایی ترحیم مشهد باشند.[۵۶]
به گفته علی نصیری نظریه اباحهگری بین بعضی عموم به جهت اعتنا نکردن آنان به نگرش و فتوای عالمان فقاهتی، صورت گرفته میباشد.[۵۷] جواد محدثی ادعای محبت داشتن به اهلبیت یار و همدم با اجرا دادن شغل های گناه را نوعی تناقض دانسته، این نظر را دارد محبتی صادقانه میباشد که به تاسی کردن آنان بیانجامد.[۵۸] در فقه الرضا(ع) (کتاب منسوب به امام رضا) ارتباط فعالیت با تقوا و محبت اهلبیت، ارتباطای دو طرفه دانسته گردیده است، بدین ترتیب که هیچکدام از آن دو فارغ از دیگری پذیرفته نمیشود.[۵۹] مبتنی بر روایتی از امام باقر، هر آنکه از پروردگار اطاعت نماید، دوستدار اهلبیت و هر آنکه از اوامر پروردگار تخلف نماید، معاند اهلبیت میباشد.[۶۰]
کتاب «مودة اهلالبیت و فضائلهم فی الکتاب و السنة» به مداد محمدتقی السید یوسف الحکیم
تکنگاریها
برخی از کتابهایی که در زمینه محبت اهلبیت مندرج عبارتند از:
«مودة اهلالبیت و فضائلهم فی الکتاب و السنة» و «حبّ اهل البیت فی الکتاب و السنة» به مداد محمدتقی السید یوسف الحکیم؛ مباحث این دو کتاب در پنج فصل اساسی تهیه شدهاست. کتاب در آغاز در سال ۱۴۱۹ق در ۱۴۰ شیت به تلاش انتشارات الرسالة[۶۱] و کتاب دیگر در ۱۴۲۴ق در ۲۷۸ ورقه به سعی انتشارات مؤسسة الفکر الاسلامی چاپ شدهاست.[۶۲]
«قرآن و محبت اهلبیت(ع)» نوشته علیرضا عظیمیفر؛ مولف دراین کتاب به رسیدگی محبت اهلبیت در قرآن پرداخته و در قسمت نهایی آن به تردید ها اهلتسنن در آیه مودت جواب داده میباشد.[۶۳] این کتاب را دانش کده اصول آیین در سال ۱۳۹۴ش، در ۳۶۰ کاغذ منتشر نموده است.[۶۴]
«مبانی نظری و عملی حبّ اهلبیت(ع)»، تألیف اصغر طاهرزاده؛ این کتاب را که در واقع متن پیاده گردیده سخنرانیهای تالیف کننده میباشد، انتشارات لبالمیزان در سال ۱۳۸۸ش در ۳۳۳ کاغذ منتشر نموده است.[۶۵]
«محبت نجاتبخش» به مداد عبدالرضا جمالی؛ مولف درین تاثیر اثرها محبت اهلبیت(ع) را در جهان، برزخ و قیامت رسیدگی مینماید.[۶۶] این کتاب در سال ۱۳۹۳ش به تلاش انتشارات زمزم هدایت منتشر شدهاست.[۶۷]
جستارهای متعلق
برتری اهلبیت(ع)
پانویس
بشوی، حقوق و دستمزد اهلبیت(ع) در تفاسیر اهلسنت، ۱۴۳۴ق، ص۱۰۳.
مظفر، عقائد الامامیه، ۱۳۸۷ش، ص۷۲؛ موسوی زنجانی، عقائد الامامیه الاثنی عشریة، ۱۴۱۳ق، ج۳، ص۱۸۱.
روضه خوان صدوق، اینجانب لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۲، ص۶۱۳.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۴۶؛ روحانی صدوق، اینجانب لا یحضره الفقیه، ۱۴۱۳ق، ج۴، ص۳۶۴؛ ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۴۳، ص۲۴۱.
کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۱۸۸.
علامه حلی، منهاج الکرامة، ۱۳۷۹ش، ص۱۲۲.
شافعی، دیوان الامام الشافعی، قاهره، ص۸۹.
فخلعی، شناخت با پیشینه، مبانی و طریقههای مذهب شی

تفاوت پذیرایی مراسم ترحیم خانوادگی و مراسمهای پرجمعیت