مورخان درباره وصلت سکینه اختلاف دارا هستند. برخی معتقدند امام حسین(ع) سکینه را به تزویج پسر عمویش عبدالله بن حسن درآورد؛[۶] اماشیخ موءثر، عبدالله بن حسن را در حین اتفاق کربلا کودکی که به سن بلوغ و وصلت نرسیده، تعریف مینماید.[۷] برخی منابع همسر سکینه را ابوبکر بن حسن بن علی معرفی کردهاند؛ ولی مبتنی بر همین منابع ابوبکر لقب عبدالله بن حسن بوده میباشد.[۸] برخی مورخان معتقدند پیش از آن که تزویج آن ها به زفاف بینجامد، عبدالله در اتفاق کربلا به شهید شدن رسید.[۹]روحانی ذبیح الله محلاتی مورخ و تالیف کننده در ریاحین الشریعه، عبدالله بن مسلم بن عقیل را همسر او معرفی پک پذیرایی ترحیم مشهد نموده است.[۱۰]
بعضا از منابع تاریخی همسر سکینه را مصعب بن زبیر، دانستهاند.[۱۱] در کتاب الطبقات الکبری و الاعلام آمده میباشد که بعداز قتل مُصعَب، سکینه به همسری عبدالله بن عثمان درآمد و بعداز مرگ عبدالله، زید بن قدمت نوه عثمان بن عفان با وی وصلت کرد. درین کتاب از نقل برخی اورده شده سکینه در اواخر قدمت به همسری اصبغ بن عبدالعزیز[یادداشت ۲] نیز درآمده میباشد.[۱۲] برخی از فقیهان شیعه از وصلت سکینه دختر امام حسین(ع) با مصعب بن زبیر برداشت کردهاند که وصلت زنان شیعه با مسلمانها غیر شیعه اشکالی ندارد.[۱۳]
برخی از مورخان وصلتهای زیادی که به ویژه در منابع اهل سنت به سکینه منسوب شده را مردود می دانند؛ چون درین دربین اسم اشخاصی مشاهده می شود که سوابق دشمنی با اهل بیت داشته و وصلت سکینه با آنها بعید به حیث میرسد. دراین منابع آمده میباشد که سکینه بعداز وصلت با عبدالله بن حسن دیگر تزویج نکرد.[۱۴] همینطور درباره وصلتهای مکرر سکینه گفتهاند که در بالا اسلام ترسیم بر این بوده که زنان بعداز مرگ همسرانشان سوای شوهر نمانند و تزویج دوباره امری طبیعی بوده میباشد.[۱۵] برخی نیز نسب و شرایط اجتماعی سکینه را از انگیزههای تزویجهای دوباره وی دانستهاند.[۱۶] همینطور گفتهاند دختران امام حسین(ع) بعد از درگذشت شوهرانشان از سوی حاکمان بنیامیه خواستگاری میشدند آن ها برای جواب منفی به خواستگاری افرادی که با اهلبیت(ع) دشمنی داشتند با اشخاص دیگری تزویج میکردند.[۱۷]
درگذشت
سکینه بعد از اسارت به یار کاروان اسرا به مدینه برگشت. از معاش وی در مدینه تا مجال وفات، در منابع تاریخی گزارش چندانی در مشت وجود ندارد و صرفا به مطرح شدن بعضا از مناظرات و مجالس علمی اکتفا گردیدهاست.[۱۸] کیفیت وفات و محل دفن سکینه نیز آیتم اختلاف مورخان بوده میباشد. بعضی از منابع تاریخی وفات سکینه را ۵ ربیعالاول سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه نقل کردهاند.[۱۹] سازه بر نقل این منابع، خالد بن عبدالله(حکم دهنده وقت) بر وی نماز خواند و اورا در آرامستان بقیع به خاک سپردند. برخی نیز گفتهاند زمانی سکینه با اصبغ بن عبدالعزیز وصلت کرد، از مدینه به طرف مصر جنبش کرده و در دمشق درگذشت.[۲۰] و در آرامستان باب الصغیر در دمشق، قبری منسوب به سکینه وجود دارااست. جمعای نیز گفتهاند بعد از وصلت با اصبغ بن عبدالعزیز به مصر رفته و در آنجا مدفون شدهاست. حرمای در قاهره نیز به سکینه بنت الحسین منسوب میباشد.[۲۱]
حضور در رخداد کربلا
مورخان درباره وصلت سکینه اختلاف دارا هستند. برخی معتقدند امام حسین(ع) سکینه را به تزویج پسر عمویش عبدالله بن حسن درآورد؛[۶] اماشیخ موءثر، عبدالله بن حسن را در حین اتفاق کربلا کودکی که به سن بلوغ و وصلت نرسیده، تعریف مینماید.[۷] برخی منابع همسر سکینه را ابوبکر بن حسن بن علی معرفی کردهاند؛ ولی مبتنی بر همین منابع ابوبکر لقب عبدالله بن حسن بوده میباشد.[۸] برخی مورخان معتقدند پیش از آن که تزویج آن ها به زفاف بینجامد، عبدالله در اتفاق کربلا به شهید شدن رسید.[۹]روحانی ذبیح الله محلاتی مورخ و تالیف کننده در ریاحین الشریعه، عبدالله بن مسلم بن عقیل را همسر او معرفی پک پذیرایی ترحیم مشهد نموده است.[۱۰]
بعضا از منابع تاریخی همسر سکینه را مصعب بن زبیر، دانستهاند.[۱۱] در کتاب الطبقات الکبری و الاعلام آمده میباشد که بعداز قتل مُصعَب، سکینه به همسری عبدالله بن عثمان درآمد و بعداز مرگ عبدالله، زید بن قدمت نوه عثمان بن عفان با وی وصلت کرد. درین کتاب از نقل برخی اورده شده سکینه در اواخر قدمت به همسری اصبغ بن عبدالعزیز[یادداشت ۲] نیز درآمده میباشد.[۱۲] برخی از فقیهان شیعه از وصلت سکینه دختر امام حسین(ع) با مصعب بن زبیر برداشت کردهاند که وصلت زنان شیعه با مسلمانها غیر شیعه اشکالی ندارد.[۱۳]
برخی از مورخان وصلتهای زیادی که به ویژه در منابع اهل سنت به سکینه منسوب شده را مردود می دانند؛ چون درین دربین اسم اشخاصی مشاهده می شود که سوابق دشمنی با اهل بیت داشته و وصلت سکینه با آنها بعید به حیث میرسد. دراین منابع آمده میباشد که سکینه بعداز وصلت با عبدالله بن حسن دیگر تزویج نکرد.[۱۴] همینطور درباره وصلتهای مکرر سکینه گفتهاند که در بالا اسلام ترسیم بر این بوده که زنان بعداز مرگ همسرانشان سوای شوهر نمانند و تزویج دوباره امری طبیعی بوده میباشد.[۱۵] برخی نیز نسب و شرایط اجتماعی سکینه را از انگیزههای تزویجهای دوباره وی دانستهاند.[۱۶] همینطور گفتهاند دختران امام حسین(ع) بعد از درگذشت شوهرانشان از سوی حاکمان بنیامیه خواستگاری میشدند آن ها برای جواب منفی به خواستگاری افرادی که با اهلبیت(ع) دشمنی داشتند با اشخاص دیگری تزویج میکردند.[۱۷]
درگذشت
سکینه بعد از اسارت به یار کاروان اسرا به مدینه برگشت. از معاش وی در مدینه تا مجال وفات، در منابع تاریخی گزارش چندانی در مشت وجود ندارد و صرفا به مطرح شدن بعضا از مناظرات و مجالس علمی اکتفا گردیدهاست.[۱۸] کیفیت وفات و محل دفن سکینه نیز آیتم اختلاف مورخان بوده میباشد. بعضی از منابع تاریخی وفات سکینه را ۵ ربیعالاول سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه نقل کردهاند.[۱۹] سازه بر نقل این منابع، خالد بن عبدالله(حکم دهنده وقت) بر وی نماز خواند و اورا در آرامستان بقیع به خاک سپردند. برخی نیز گفتهاند زمانی سکینه با اصبغ بن عبدالعزیز وصلت کرد، از مدینه به طرف مصر جنبش کرده و در دمشق درگذشت.[۲۰] و در آرامستان باب الصغیر در دمشق، قبری منسوب به سکینه وجود دارااست. جمعای نیز گفتهاند بعد از وصلت با اصبغ بن عبدالعزیز به مصر رفته و در آنجا مدفون شدهاست. حرمای در قاهره نیز به سکینه بنت الحسین منسوب میباشد.[۲۱]
حضور در رخداد کربلا
راهنمای مدیریت سفارش پک پذیرایی ترحیم در مشهد؛ از انتخاب تا تحویل