ارتباط با ممالک مصر
والا‌ترین معاند ایلخانان در کشور ایران در‌این بعدازظهر مملوکان مصر بودند. اولجایتو در اوایل فرمانروایی کوشید تا رابطه ها صمیمانه با آن ها برقرار نماید [۲۸] و طی طومار‌ای که در تاریخ وصاف [۲۹] آمده، به وعد و وعید پیش آمد. این عمل سبب ساز شد نوقتا، خان اردوی زرین در تحریک شاه مصر به یورش به قلمرو ایلخانان توفیقی پک پذیرایی ترحیم مشهد یابد.
فقط لشکرکشی اولجایتو به قلمرو مملوکان، در ۷۱۲ق /۱۳۱۲م رویداد. در امسال ملک الناصر محمدبن قلاوون به قتل معارضان خویش دست گشود و قراسنقر قاضی دمشق، جمال الدین افرم، والی حلب و بعضا دیگر از امرای شام به اولجایتو حفاظت بردند و او‌را به لشکرکشی به شام واداشتند. به داستان منابع اهل ایران اولجایتو به رحبه لشکر کشید و قلعة آنجا را گشود و به بغداد رجوع و برگشت [۳۰]، ولی به ماجرا ابوالفدا [۳۱] - که خویش در آن مجال والی حماه بود - اولجایتو به باعث پایداری مدافعان و نیز قحطی، عمل محاصره قلعه را بعد از یک ماه رها کرد.[۳۲].
ارتباط با مسیحیان اروپا
ایلخانان کشور‌ایران، از به عبارتی استارت فرمانروایی برای رویارویی با ممالیک مصر می‌کوشیدند تا با پادشاهان مسیحی اروپا متحد شوند. اولجایتو نیز همین روش پدرش ارغون و برادرش غازان را پی گرفت.
او ابتدا حکومت، دو سفیر نزد پاپ کلمان پنجم، فیلیپ لوبل، سلطان فرانسه و ادوارد دوم، فرمانروا انگلستان ارسال کرد. ایلخان در طومار‌ای به فیلیپ لوبل، سلطان فرانسه از وی خواست که بر ضد معاند مشترک، یعنی ممالیک مصر متحد شوند.از جواب فیلیپ لوبل بدین طومار، دانایی در مشت وجود ندارد [۳۳]. ادوارد دوم، فرمانروا انگلستان نیز در سال ۷۰۷ق /۱۳۰۷م دو طومار به ایلخان نوشت. پاپ کلمان پنجم نیز در طومار‌ای که در ۶ رمضان ۷۰۷ق /۱ مارس ۱۳۰۸م به اولجایتو نوشت، از او خواست هنگام ورود جنگجویان مسیحی به ارمنستان، اسب و آذوقه در چنگ آن ها گذارد و خویش با صد هزار سوار آنها‌را در تسخیر ارض مقدس کمک رساند[۳۴]. از این طومار‌ها پیداست که اروپای مسیحی تصور صحت از احوال شرق، به ویژه ایلخانان جمهوری اسلامی ایران و گرایشهای شرعی آنان نداشتند؛ چه، بیان کننده گمان می‌کردند که اولجایتو مسیحی میباشد و در رواج آیین مسیح می کوشد، درحال حاضر آنکه وی خویش را چنان مسلمانی می‌پنداشت که مصریان مسلمان را به سستی در ایمان تبهکار میکرد و همو در ۷۱۴ق /۱۳۱۴م به قتل ۳ راهب در تبریز و ارزنجان دستور بخشید [۳۵]. به هر هم اکنون اتحاد اولجایتو با دولتهای مسیحی اروپایی هیچ گاه تحقق نیافت [۳۶]
اولجایتو با ا¸ندرونیکوس دوم، امپراتور روم شرقی رابطه ها از صمیم قلب داشت و امپراتور برای مراقبت قلمرو خویش از یورشهای ترکمانان آسیای صغیر و کیلیکیه، با ایلخان جمهوری اسلامی ایران عهد اتحاد بست و خواهر خویش، مریم را بدو به زنی بخشید. اولجایتو نیز برای رویارویی با حاکمان رخنه آناتولی، ۳۰ هزار سپاهی به مرزهای غربی آسیای صغیر روانه کرد؛ با اینهمه، ترکان به ندرت قلمرو خویش را بسط دادند.[۳۷].
ارتباط با ممالک مصر
والا‌ترین معاند ایلخانان در کشور ایران در‌این بعدازظهر مملوکان مصر بودند. اولجایتو در اوایل فرمانروایی کوشید تا رابطه ها صمیمانه با آن ها برقرار نماید [۲۸] و طی طومار‌ای که در تاریخ وصاف [۲۹] آمده، به وعد و وعید پیش آمد. این عمل سبب ساز شد نوقتا، خان اردوی زرین در تحریک شاه مصر به یورش به قلمرو ایلخانان توفیقی پک پذیرایی ترحیم مشهد یابد.
فقط لشکرکشی اولجایتو به قلمرو مملوکان، در ۷۱۲ق /۱۳۱۲م رویداد. در امسال ملک الناصر محمدبن قلاوون به قتل معارضان خویش دست گشود و قراسنقر قاضی دمشق، جمال الدین افرم، والی حلب و بعضا دیگر از امرای شام به اولجایتو حفاظت بردند و او‌را به لشکرکشی به شام واداشتند. به داستان منابع اهل ایران اولجایتو به رحبه لشکر کشید و قلعة آنجا را گشود و به بغداد رجوع و برگشت [۳۰]، ولی به ماجرا ابوالفدا [۳۱] - که خویش در آن مجال والی حماه بود - اولجایتو به باعث پایداری مدافعان و نیز قحطی، عمل محاصره قلعه را بعد از یک ماه رها کرد.[۳۲].
ارتباط با مسیحیان اروپا
ایلخانان کشور‌ایران، از به عبارتی استارت فرمانروایی برای رویارویی با ممالیک مصر می‌کوشیدند تا با پادشاهان مسیحی اروپا متحد شوند. اولجایتو نیز همین روش پدرش ارغون و برادرش غازان را پی گرفت.
او ابتدا حکومت، دو سفیر نزد پاپ کلمان پنجم، فیلیپ لوبل، سلطان فرانسه و ادوارد دوم، فرمانروا انگلستان ارسال کرد. ایلخان در طومار‌ای به فیلیپ لوبل، سلطان فرانسه از وی خواست که بر ضد معاند مشترک، یعنی ممالیک مصر متحد شوند.از جواب فیلیپ لوبل بدین طومار، دانایی در مشت وجود ندارد [۳۳]. ادوارد دوم، فرمانروا انگلستان نیز در سال ۷۰۷ق /۱۳۰۷م دو طومار به ایلخان نوشت. پاپ کلمان پنجم نیز در طومار‌ای که در ۶ رمضان ۷۰۷ق /۱ مارس ۱۳۰۸م به اولجایتو نوشت، از او خواست هنگام ورود جنگجویان مسیحی به ارمنستان، اسب و آذوقه در چنگ آن ها گذارد و خویش با صد هزار سوار آنها‌را در تسخیر ارض مقدس کمک رساند[۳۴]. از این طومار‌ها پیداست که اروپای مسیحی تصور صحت از احوال شرق، به ویژه ایلخانان جمهوری اسلامی ایران و گرایشهای شرعی آنان نداشتند؛ چه، بیان کننده گمان می‌کردند که اولجایتو مسیحی میباشد و در رواج آیین مسیح می کوشد، درحال حاضر آنکه وی خویش را چنان مسلمانی می‌پنداشت که مصریان مسلمان را به سستی در ایمان تبهکار میکرد و همو در ۷۱۴ق /۱۳۱۴م به قتل ۳ راهب در تبریز و ارزنجان دستور بخشید [۳۵]. به هر هم اکنون اتحاد اولجایتو با دولتهای مسیحی اروپایی هیچ گاه تحقق نیافت [۳۶]
اولجایتو با ا¸ندرونیکوس دوم، امپراتور روم شرقی رابطه ها از صمیم قلب داشت و امپراتور برای مراقبت قلمرو خویش از یورشهای ترکمانان آسیای صغیر و کیلیکیه، با ایلخان جمهوری اسلامی ایران عهد اتحاد بست و خواهر خویش، مریم را بدو به زنی بخشید. اولجایتو نیز برای رویارویی با حاکمان رخنه آناتولی، ۳۰ هزار سپاهی به مرزهای غربی آسیای صغیر روانه کرد؛ با اینهمه، ترکان به ندرت قلمرو خویش را بسط دادند.[۳۷].
تفاوت پذیرایی مراسم ترحیم خانوادگی و مراسمهای پرجمعیت