مجله خبری تشریفات

سید محمد بن محمدباقر مختاری
محمد بن محمدباقر حسینی مختاری، ملقب به سید بهاءالدین، فقید، محدّث، متکلم و ادیب شیعی قرن دوازدهم و از شاگردان علامه مجلسی و روحانی حر عاملی. وی بیشتراز شصت تاثیر در فقه، حرف، حدیث و ادبیات فارسی و عربی داراست. وی اول معنی کننده مقتل لهوف به فارسی پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.

زیست‌طومار
تحصیلات
او نزدیک به ۱۰۸۰ق در نائین اصفهان متولد شد. در اصفهان نزد استادانی زیرا محمد باقر مجلسی و فاضل هندی به دستیابی دانش پرداخت و از آن ها و روضه خوان حر عاملی اذن ماجرا حدیث گرفت.[۱]

اقامت در اصفهان
بهاءالدین بعداز اتمام تحصیلات، در اصفهان اقامت گزید و از فقهای معروف آنجا شد.[۲] در منابع از شاگردان و نزدیکان او کمتر صحبت به دربین آمده، جز از پسر عمویش، ناصرالدین احمد مختاری سبزواری، که از شاگردان فاضل هندی بوده میباشد.[۳] آقا گرانقدر طهرانی[۴] از وجود زندگینامه خویشْنوشت سیدبهاءالدین گزارش داده میباشد. با این کلیه، مطالب در مورد معاش وی در منابع معدود میباشد. از گزارشی درباره یک کدام از اثرها کلامی او می‌قدرت اخذ که مدتی در کابل به رمز برده و آنگاه به مشهد رفته میباشد، البته از جزئیات این سفرها اطلاعی وجود ندارد.[۵]

درگذشت
سالِ وفات حسینی مختاری را با اعتنا به تاریخ تألیف برخی آثارش، فی مابین سال‌های ۱۱۳۰ تا ۱۱۴۰ق دانسته‌اند.[۶] او را در دارالسلطنه اصفهان به خاک سپردند؛[۷] البته خوانساری[۸] قبر او‌را در آنجا نیافته و احتمال داده که مدفن وی به عنوان مثال قبوری بوده که در حمله افغان‌ها به اصفهان از فی مابین رفته میباشد. برخی گفته‌اند که وی در یکی روستاهای فِرِیدَن، از توابع اصفهان، دفن گردیده است.[۹]

اثر ها
حسینی مختاری بیش تر از شصت تاثیر در فقه، سخن، حدیث و ادبیات فارسی و عربی داراست[۱۰] که بخش اعظمی از آنان گستردن اثر ها پیشینیان یا این که کناره‌ای بر آنهاست.

اثرها دینی
اثر ها شرعی اصلی او عبارت‌اند از:

سه تاثیر درباره ارث به لهجه فارسی، با اسم‌های لَطائف المیراث لِطائفِ الوُرّاث، قِسامُ المواریث و اَقسامُ التَّواریث، و تَقویمُ المیراثِ فی تَقسیمِ التُّراث، که به سه شکل مفصّل، میانگین و مختصر تألیف گردیده‌اند.[۱۱]
گستردن بِدایةُالهِدایة، که تفصیل قسمت عباداتِ هدایةالامّة تألیف حرّ عاملی میباشد.[۱۲]
مَقالیدُالقُصود و مَوالیدُالعُقود (صِیغ العقود)، در توضیح صیغه‌های متعدد عقود. ورژن‌ای خطی از آن در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی وجود داراست.[۱۳]
اِنارةُ الطُروس فی گستردن عبارةالدُّروس، در تفصیل بخشی از سوژه نذر الدُّروسُ الشَّرعیة فی فقه الامامیه، تاثیر شهید نخستین.[۱۴]
حسینی مختاری رساله‌های شرعی زیادی نیز نگاشته میباشد، به عنوان مثال درباره «‌قاعده ید» و احکام مردگان[۱۵]
او بر بعضا منابع اصولی نیز لبه نوشته میباشد، مثلا بر مَفقید ُالدّین و مَلاذالُمجتهدین، تاثیر حسن بن زین الدین (مالک معالم) و اشاراتُ الاصولِ محمدابراهیم کلباسی اصفهانی[۱۶]

سید محمد بن محمدباقر مختاری
محمد بن محمدباقر حسینی مختاری، ملقب به سید بهاءالدین، فقید، محدّث، متکلم و ادیب شیعی قرن دوازدهم و از شاگردان علامه مجلسی و روحانی حر عاملی. وی بیشتراز شصت تاثیر در فقه، حرف، حدیث و ادبیات فارسی و عربی داراست. وی اول معنی کننده مقتل لهوف به فارسی پک پذیرایی ترحیم مشهد میباشد.

زیست‌طومار
تحصیلات
او نزدیک به ۱۰۸۰ق در نائین اصفهان متولد شد. در اصفهان نزد استادانی زیرا محمد باقر مجلسی و فاضل هندی به دستیابی دانش پرداخت و از آن ها و روضه خوان حر عاملی اذن ماجرا حدیث گرفت.[۱]

اقامت در اصفهان
بهاءالدین بعداز اتمام تحصیلات، در اصفهان اقامت گزید و از فقهای معروف آنجا شد.[۲] در منابع از شاگردان و نزدیکان او کمتر صحبت به دربین آمده، جز از پسر عمویش، ناصرالدین احمد مختاری سبزواری، که از شاگردان فاضل هندی بوده میباشد.[۳] آقا گرانقدر طهرانی[۴] از وجود زندگینامه خویشْنوشت سیدبهاءالدین گزارش داده میباشد. با این کلیه، مطالب در مورد معاش وی در منابع معدود میباشد. از گزارشی درباره یک کدام از اثرها کلامی او می‌قدرت اخذ که مدتی در کابل به رمز برده و آنگاه به مشهد رفته میباشد، البته از جزئیات این سفرها اطلاعی وجود ندارد.[۵]

درگذشت
سالِ وفات حسینی مختاری را با اعتنا به تاریخ تألیف برخی آثارش، فی مابین سال‌های ۱۱۳۰ تا ۱۱۴۰ق دانسته‌اند.[۶] او را در دارالسلطنه اصفهان به خاک سپردند؛[۷] البته خوانساری[۸] قبر او‌را در آنجا نیافته و احتمال داده که مدفن وی به عنوان مثال قبوری بوده که در حمله افغان‌ها به اصفهان از فی مابین رفته میباشد. برخی گفته‌اند که وی در یکی روستاهای فِرِیدَن، از توابع اصفهان، دفن گردیده است.[۹]

اثر ها
حسینی مختاری بیش تر از شصت تاثیر در فقه، سخن، حدیث و ادبیات فارسی و عربی داراست[۱۰] که بخش اعظمی از آنان گستردن اثر ها پیشینیان یا این که کناره‌ای بر آنهاست.

اثرها دینی
اثر ها شرعی اصلی او عبارت‌اند از:

سه تاثیر درباره ارث به لهجه فارسی، با اسم‌های لَطائف المیراث لِطائفِ الوُرّاث، قِسامُ المواریث و اَقسامُ التَّواریث، و تَقویمُ المیراثِ فی تَقسیمِ التُّراث، که به سه شکل مفصّل، میانگین و مختصر تألیف گردیده‌اند.[۱۱]
گستردن بِدایةُالهِدایة، که تفصیل قسمت عباداتِ هدایةالامّة تألیف حرّ عاملی میباشد.[۱۲]
مَقالیدُالقُصود و مَوالیدُالعُقود (صِیغ العقود)، در توضیح صیغه‌های متعدد عقود. ورژن‌ای خطی از آن در کتابخانه آیت اللّه گلپایگانی وجود داراست.[۱۳]
اِنارةُ الطُروس فی گستردن عبارةالدُّروس، در تفصیل بخشی از سوژه نذر الدُّروسُ الشَّرعیة فی فقه الامامیه، تاثیر شهید نخستین.[۱۴]
حسینی مختاری رساله‌های شرعی زیادی نیز نگاشته میباشد، به عنوان مثال درباره «‌قاعده ید» و احکام مردگان[۱۵]
او بر بعضا منابع اصولی نیز لبه نوشته میباشد، مثلا بر مَفقید ُالدّین و مَلاذالُمجتهدین، تاثیر حسن بن زین الدین (مالک معالم) و اشاراتُ الاصولِ محمدابراهیم کلباسی اصفهانی[۱۶]