چادرسوزان (دین)
چادرسوزان از دینهای عزاداری محرم میباشد که در جمهوری اسلامی ایران، عراق و هند برگزار میشود. درین مراسم، گروهی با خرقه سرخ که علامت سربازان ابنزیاد میباشد، چادرهای نمادین از خیام امام حسین(ع) را به حریق می کشند.
این مراسم، از دیرینترین مراسمهای سوگواری شیعه ها تعریف گردیده میباشد که قدمتش به عصر آلبویه (حکومت ۳۲۲-۴۴۸ق) می رسد. امروزه در شهرهای مختلفی این مراسم برگزار پک پذیرایی ترحیم مشهد می شود.
عنایت و رده
چادرسوزان، از آیینهای مذهبی شیعه ها در سوگواریهای ماه محرم میباشد.[۱] برشالوده گزارشها، شیعه ها جمهوری اسلامی ایران،[۲] هند[۳] و عراق عموماً با این مراسم، دهه سوگواری محرم را به نقطه پایان می رسانند.[۴]
به نظریه بلوکباشی، محقق علم ها اجتماعی، وقوع اتفاقاتی زیرا سوزاندن چادر امام حسین(ع) و اصحابش بوسیله سپاهیان ابنزیاد، در صورتگیری فرهنگ وتمدن عاشورایی شیعی نقش کلیدی و اساسی داشتهمیباشد.[۵]
مبنی بر گزارشهای تاریخی، چادرهای امام حسین(ع) در اتفاق کربلا سال ۶۱ق بوسیله سپاهیان قدمت بن سعد به حریق کشیده شد.[۶] بر مبنا روایتی که مکارم شیرازی از کتاب مأساة الحسین نقل نموده است امام راست گو(ع)، انگیزه حزن خویش در ماجرای حریق تصاحب کردن منزلاش به دست منصور دوانیقی را یاد آوری روز عاشورا و گریزو فرار دختران و زنان کاروان امام حسین(ع) از چادرها ذکر نموده است.[۷]
سید علی خامنهای از مراجع تاسی شیعه در استفتائی، برپائی این مراسم درصورت یار نبودن با لاف، مفسده و وَهْن مذهب با دقت به مقتضیات فرصت، سوای گونه های دانسته؛ گرچه از نگاه او مجالس وعظ مصائب حسینی و مرثیهخوانی خوب میباشد.[۸]
تاریخچه
چادرسوزان با اسم «التشابیه و حرق الخیام» یکیاز سابقترین مراسمهای سوگواری در ماه محرم بهشمار رفته میباشد[۹] و عمر آن را به زمان آلبویه نسبت دادهاند.[۱۰] درین مراسم، چادرهای سبز، سیاه و سپید که در روز اولیه محرم برافراشته گردیده، در روز دهم محرم[۱۱] بهشکل نمادین، حریق زده میگردد تا یادآور به حریق کشیده شدن چادرهای امام حسین در بعدازظهر روز عاشورا باشد.[۱۲]
بر طبق پارهای از گزارشها، این مراسم در کشورایران از زمانه صفویه (حکومت ۹۰۷ -۱۱۳۵ق) در شهر اهواز استارت شده است.[۱۳] در عصر قاجار نیز مراسم تعزیهخوانی با حریقزدن چادرهای نمادین امام حسین(ع) در روز عاشورا شناخته می شد. دراین مراسم، گروهی با خرقه سرخ که نشان سربازان ابنزیاد بود، به چادرهای نمادین برافراشته گردیده هجوم میآوردند و چادرها را حریق میزدند.[۱۴] این طرز عزاداری در زمان حکومت رضاشاه پهلوی همزیرا بعضا دیگر از طریقهای سوگواری امام حسین(ع)، ممنوع اعلام شد و به طور مخفیانه برگزار میشد.[۱۵]
مراسم چادرسوزان در سرزمین عراق در قرنِ سیزدهم هجری قمری برگزار میشد. بهگفته ادیبالممالک، جهانگرد اهل ایران (متوفی ۱۳۳۶ق)، عزاداران روز عاشورا، در مقبره امام حسین(ع) در کربلا انباشته شده و بعداز سوزاندن چادرهای نمادین امام حسین(ع) و یارانش، عزاداری را به نقطه نهایی میرساندند. مبتنی بر این گزارش، در زمان این مراسم، عزاداران شعار «والخِیام حَرَقوه» (به فارسی: «چادرها را حریق زدند») را رمز میدادند.[۱۶]
شیعهها هند نیز در امامبارهها، در گودیهایی حریق پرنور مینمایند و با پای لخت بر روی آنها تکان مینمایند تا به خاطر سوختن چادرهای حسین بن علی(ع) سوگواری نمایند.[۱۷]
چادرسوزان (دین)
چادرسوزان از دینهای عزاداری محرم میباشد که در جمهوری اسلامی ایران، عراق و هند برگزار میشود. درین مراسم، گروهی با خرقه سرخ که علامت سربازان ابنزیاد میباشد، چادرهای نمادین از خیام امام حسین(ع) را به حریق می کشند.
این مراسم، از دیرینترین مراسمهای سوگواری شیعه ها تعریف گردیده میباشد که قدمتش به عصر آلبویه (حکومت ۳۲۲-۴۴۸ق) می رسد. امروزه در شهرهای مختلفی این مراسم برگزار پک پذیرایی ترحیم مشهد می شود.
عنایت و رده
چادرسوزان، از آیینهای مذهبی شیعه ها در سوگواریهای ماه محرم میباشد.[۱] برشالوده گزارشها، شیعه ها جمهوری اسلامی ایران،[۲] هند[۳] و عراق عموماً با این مراسم، دهه سوگواری محرم را به نقطه پایان می رسانند.[۴]
به نظریه بلوکباشی، محقق علم ها اجتماعی، وقوع اتفاقاتی زیرا سوزاندن چادر امام حسین(ع) و اصحابش بوسیله سپاهیان ابنزیاد، در صورتگیری فرهنگ وتمدن عاشورایی شیعی نقش کلیدی و اساسی داشتهمیباشد.[۵]
مبنی بر گزارشهای تاریخی، چادرهای امام حسین(ع) در اتفاق کربلا سال ۶۱ق بوسیله سپاهیان قدمت بن سعد به حریق کشیده شد.[۶] بر مبنا روایتی که مکارم شیرازی از کتاب مأساة الحسین نقل نموده است امام راست گو(ع)، انگیزه حزن خویش در ماجرای حریق تصاحب کردن منزلاش به دست منصور دوانیقی را یاد آوری روز عاشورا و گریزو فرار دختران و زنان کاروان امام حسین(ع) از چادرها ذکر نموده است.[۷]
سید علی خامنهای از مراجع تاسی شیعه در استفتائی، برپائی این مراسم درصورت یار نبودن با لاف، مفسده و وَهْن مذهب با دقت به مقتضیات فرصت، سوای گونه های دانسته؛ گرچه از نگاه او مجالس وعظ مصائب حسینی و مرثیهخوانی خوب میباشد.[۸]
تاریخچه
چادرسوزان با اسم «التشابیه و حرق الخیام» یکیاز سابقترین مراسمهای سوگواری در ماه محرم بهشمار رفته میباشد[۹] و عمر آن را به زمان آلبویه نسبت دادهاند.[۱۰] درین مراسم، چادرهای سبز، سیاه و سپید که در روز اولیه محرم برافراشته گردیده، در روز دهم محرم[۱۱] بهشکل نمادین، حریق زده میگردد تا یادآور به حریق کشیده شدن چادرهای امام حسین در بعدازظهر روز عاشورا باشد.[۱۲]
بر طبق پارهای از گزارشها، این مراسم در کشورایران از زمانه صفویه (حکومت ۹۰۷ -۱۱۳۵ق) در شهر اهواز استارت شده است.[۱۳] در عصر قاجار نیز مراسم تعزیهخوانی با حریقزدن چادرهای نمادین امام حسین(ع) در روز عاشورا شناخته می شد. دراین مراسم، گروهی با خرقه سرخ که نشان سربازان ابنزیاد بود، به چادرهای نمادین برافراشته گردیده هجوم میآوردند و چادرها را حریق میزدند.[۱۴] این طرز عزاداری در زمان حکومت رضاشاه پهلوی همزیرا بعضا دیگر از طریقهای سوگواری امام حسین(ع)، ممنوع اعلام شد و به طور مخفیانه برگزار میشد.[۱۵]
مراسم چادرسوزان در سرزمین عراق در قرنِ سیزدهم هجری قمری برگزار میشد. بهگفته ادیبالممالک، جهانگرد اهل ایران (متوفی ۱۳۳۶ق)، عزاداران روز عاشورا، در مقبره امام حسین(ع) در کربلا انباشته شده و بعداز سوزاندن چادرهای نمادین امام حسین(ع) و یارانش، عزاداری را به نقطه نهایی میرساندند. مبتنی بر این گزارش، در زمان این مراسم، عزاداران شعار «والخِیام حَرَقوه» (به فارسی: «چادرها را حریق زدند») را رمز میدادند.[۱۶]
شیعهها هند نیز در امامبارهها، در گودیهایی حریق پرنور مینمایند و با پای لخت بر روی آنها تکان مینمایند تا به خاطر سوختن چادرهای حسین بن علی(ع) سوگواری نمایند.[۱۷]
راهنمای مدیریت سفارش پک پذیرایی ترحیم در مشهد؛ از انتخاب تا تحویل