(۱۲۹۸-۱۳۸۶ش) از عارفان و اساتید کردار در طهران. او متولد طهران بود و در درس سید محمد حجت کوهکمری، سید محمدتقی خوانساری و امام خمینی کمپانی کرد. عرفان و علم ها عقلی را از محمدعلی فرمانرواآبادی و میرزا مهدی آشتیانی فراگرفت. حقشناس به سماجت آیتالله بروجردی به طهران رفت و تا پایان قدمت به درس دادن و تربیت طلاب و عموم مردم دراین شهر پرداخت. وی در طهران، تولیت مکتب علمیه فیلسوفالدوله را بر ذمه داشت. میرزا عبدالکریم در سال ۱۳۸۶ش درگذشت و در بقعه عبدالعظیم حسنی پک پذیرایی ترحیم مشهد دفن شد.
معاشطومار
میرزا عبدالکریم در سال ۱۲۹۸ش در طهران چشم به جهان گشود.[یادداشت ۱] پدرش علی اسم داشت که یک کدام از صاحب و مالکمنصبان فرمانداری طهران بود و از این رو به علیخان آوازه داشت. اسم خانوادگیشان آغاز صفاکیش بود، ولی سالها آن گاه برای رفع خلل سربازی به حقشناس تغییر تحول اسم بخشید. پدرش در زمان طفولیت عبدالکریم دارفانی را وداع گفت و سرپرستی وی تا ۱۵ سالگی بر ذمه مامان بود.[۱][۲]
درگذشت
حقشناس در ۱ مرداد سال ۱۳۸۶ش در ۸۸ سالگی بعد از یک عصر بیماری ریوی در طهران درگذشت. پیکر او بهسوی مقبره عبدالعظیم حسنی تشییع و بهخاک امانت شد.[۳][۴] در پیام تسلیت آیتالله خامنهای، این شیخ، شخصی پرهیزکار و تمیزبنیان معرفی گردیده که حق بزرگی بر همگی مشتاقان معارف اسلامی دارااست.[۵]
حقشناس در روزها جوانی
تحصیلات
عبدالکریم تحصیلات ابتدایی و مقدمات را نزد روحانی محمدرضا تنکابنی بابا محمدتقی فلسفی فراگرفت و آنگاه به قم رفت تا از محضر دیگر اساتید نظیر سید محمد حجت کوهکمری و سید محمدتقی خوانساری در دروس فقه و اصول به کارگیری نماید. مدتی نیز نزد امام خمینی فقه و اصول فراگرفت و در دعوا خوی هم مراوداتی با وی داشت. او عرفان را نزد فرمانرواآبادی و بخشی از علم ها عقلی را نزد میرزا مهدی آشتیانی سپری کرد.[۶]
حقشناس افزون بر گویش عربی، به لهجههای فرانسه و انگلیسی هم مسلط بود و اذن اجتهادش را از سید ابوالقاسم خویی، سید محمد حجت، روحانی عبدالنبی عراقی و محمدعلی پاد شاهآبادی اخذ کرد.[
شناخت با امام خمینی
حقشناس در به عبارتی کلاسهای درس محمدعلی پادشاهآبادی با امام خمینی آشنا شد و در به عبارتی اوایل به دیدار او رفت و از وی اذن ورود به کلاس فلسفهاش را گرفت. عشق و علاقه حقشناس دراین زمانه به امام خمینی آنقدر زیاد شد که هر روز خودش را زودتر به نماز جماعت در مکتب فیضیه می رساند تا بتواند در صف نماز جماعت کنار وی بنشیند و با وی همسخن خواهد شد. گاهی وی و امام خمینی با هم به طهران میآمدند و میرزا عبدالکریم در یک کدام از این سفرها، اورا با روحانی محمدحسین خداپرست آشنا کرد
عزیمت به طهران
حقشناس بعد از وفات روضه خوان محمدحسین خداترس تهرانی پر اسم و رسم به مومن نفتفروش خلاف رغبت باطنیاش و با تأکید و امر آیتالله بروجردی، در سال ۱۳۷۲ق به طهران رفت تا برای حل اشتباهات فقهی و کارها فقهی در مسجد امینالدوله حضور یابد. وی تا نقطه نهایی قدمت درین شهر در جهت تربیت اخلاقی جوان ها، اهل دانش، طلاب و کسبه عمل کرد. حقشناس سر گروهی مکتب علمیه فیلسوفالدوله و سپهسالار قدیم (مکتب بهتر شهید مطهری) را بر ذمه داشت و در آن به درس دادن مکاسب در فقه، و کفایه در اصول و منظومه سبزواری در حکمت پرداخت
(۱۲۹۸-۱۳۸۶ش) از عارفان و اساتید کردار در طهران. او متولد طهران بود و در درس سید محمد حجت کوهکمری، سید محمدتقی خوانساری و امام خمینی کمپانی کرد. عرفان و علم ها عقلی را از محمدعلی فرمانرواآبادی و میرزا مهدی آشتیانی فراگرفت. حقشناس به سماجت آیتالله بروجردی به طهران رفت و تا پایان قدمت به درس دادن و تربیت طلاب و عموم مردم دراین شهر پرداخت. وی در طهران، تولیت مکتب علمیه فیلسوفالدوله را بر ذمه داشت. میرزا عبدالکریم در سال ۱۳۸۶ش درگذشت و در بقعه عبدالعظیم حسنی پک پذیرایی ترحیم مشهد دفن شد.
معاشطومار
میرزا عبدالکریم در سال ۱۲۹۸ش در طهران چشم به جهان گشود.[یادداشت ۱] پدرش علی اسم داشت که یک کدام از صاحب و مالکمنصبان فرمانداری طهران بود و از این رو به علیخان آوازه داشت. اسم خانوادگیشان آغاز صفاکیش بود، ولی سالها آن گاه برای رفع خلل سربازی به حقشناس تغییر تحول اسم بخشید. پدرش در زمان طفولیت عبدالکریم دارفانی را وداع گفت و سرپرستی وی تا ۱۵ سالگی بر ذمه مامان بود.[۱][۲]
درگذشت
حقشناس در ۱ مرداد سال ۱۳۸۶ش در ۸۸ سالگی بعد از یک عصر بیماری ریوی در طهران درگذشت. پیکر او بهسوی مقبره عبدالعظیم حسنی تشییع و بهخاک امانت شد.[۳][۴] در پیام تسلیت آیتالله خامنهای، این شیخ، شخصی پرهیزکار و تمیزبنیان معرفی گردیده که حق بزرگی بر همگی مشتاقان معارف اسلامی دارااست.[۵]
حقشناس در روزها جوانی
تحصیلات
عبدالکریم تحصیلات ابتدایی و مقدمات را نزد روحانی محمدرضا تنکابنی بابا محمدتقی فلسفی فراگرفت و آنگاه به قم رفت تا از محضر دیگر اساتید نظیر سید محمد حجت کوهکمری و سید محمدتقی خوانساری در دروس فقه و اصول به کارگیری نماید. مدتی نیز نزد امام خمینی فقه و اصول فراگرفت و در دعوا خوی هم مراوداتی با وی داشت. او عرفان را نزد فرمانرواآبادی و بخشی از علم ها عقلی را نزد میرزا مهدی آشتیانی سپری کرد.[۶]
حقشناس افزون بر گویش عربی، به لهجههای فرانسه و انگلیسی هم مسلط بود و اذن اجتهادش را از سید ابوالقاسم خویی، سید محمد حجت، روحانی عبدالنبی عراقی و محمدعلی پاد شاهآبادی اخذ کرد.[
شناخت با امام خمینی
حقشناس در به عبارتی کلاسهای درس محمدعلی پادشاهآبادی با امام خمینی آشنا شد و در به عبارتی اوایل به دیدار او رفت و از وی اذن ورود به کلاس فلسفهاش را گرفت. عشق و علاقه حقشناس دراین زمانه به امام خمینی آنقدر زیاد شد که هر روز خودش را زودتر به نماز جماعت در مکتب فیضیه می رساند تا بتواند در صف نماز جماعت کنار وی بنشیند و با وی همسخن خواهد شد. گاهی وی و امام خمینی با هم به طهران میآمدند و میرزا عبدالکریم در یک کدام از این سفرها، اورا با روحانی محمدحسین خداپرست آشنا کرد
عزیمت به طهران
حقشناس بعد از وفات روضه خوان محمدحسین خداترس تهرانی پر اسم و رسم به مومن نفتفروش خلاف رغبت باطنیاش و با تأکید و امر آیتالله بروجردی، در سال ۱۳۷۲ق به طهران رفت تا برای حل اشتباهات فقهی و کارها فقهی در مسجد امینالدوله حضور یابد. وی تا نقطه نهایی قدمت درین شهر در جهت تربیت اخلاقی جوان ها، اهل دانش، طلاب و کسبه عمل کرد. حقشناس سر گروهی مکتب علمیه فیلسوفالدوله و سپهسالار قدیم (مکتب بهتر شهید مطهری) را بر ذمه داشت و در آن به درس دادن مکاسب در فقه، و کفایه در اصول و منظومه سبزواری در حکمت پرداخت
راهنمای مدیریت سفارش پک پذیرایی ترحیم در مشهد؛ از انتخاب تا تحویل